Jöunn ] Rúslir. 79 bátinn bar, vantaði. Það var ekki hugsað nógu vel. En — »að hugsa er leyndardómur viljans«, segir William James. Vér sjáum á þessum dæmum, hve mjög veltur á sjálfum oss, á huga vorum. Vér sjáum, hvílíkt voða- tjón á önd og eignum, lífi og limum, á auðnu vorri allri vér getum beðið af ófullkomleik hans og brest- um. Árar eyðingarinnar hafa lika bækistöð sína í huga vorum, og á þeim óvinum megum vér vara oss mest. En hvað verður nú gert? Hverra ráða verður nú leitað? Eg efa ekki, að nú verði hafizt handa, er eldtungur alvörunnar hafa jafn-eftirminnilega til vor talað. Slökkvitól bæjarins verða auðvitað bætt og aukin, slökkviliðið betur vanið en áður. Við gerum fortaks- laust ráð fyrir, að bærinn eigi betri bifdælur en hann átti brunanóttina, þá er næst kviknar hér í, að þá vanti ekki reykhjálma, svo að brunaliðsmenn geti þess vegna farið öruggir inn í reykmökkinn. Timburhús fækka, hverfa ef til vill algerlega, er frá líður. En dugir þetta? Gagnar þetta, ef alt sækir í sama mókið og áður? Þurfum vér ekki brunaliðsstjóra, er helgað geti brunamálum bæjarins krafta sína, verið í þeim vak- inn og sofinn, síhugsandi um, hvernig bærinn verði bezt trygður gegn eldsvoða, kynni sér nýjustu upp- götvanir og reynslu í þessum efnum, og athugi, að bverju gagni þær geti komið hér o. s. frv. Logi er hugkvæmur og snarráður. Og því er þörf á góðum foringja í orrustum við hann, þeim er geti skipað góðu liði gegn honum. Hér þarf á árvekni að halda, ef trygt á að vera. Og sama má segja um öll önnur svið og efnc. Þjóðlífsins. Vér sáum, að þetta fyrirbrigði gat ekki
Beinir tenglar