hhjnn] Rústir. 81 sagt margt fallegt, á vitfirring stríðsins sér mikla fegurð og siðgöfgi. Ættjarðarást er ekki orðin tóm hjá mönnum, er fórna lífinu af fúsum vilja fyrir þjóð sína. Og ekki má gleyma Rauðakrossinum og starf- semi hans. Stríðið sýnir oss andstæður mannlegs «ðlis. Mannshugann vantar ekki siðferðislegan efni- við, ekki fremur en hann skortir andlega hæfileika. Er það sennilegt, að mönnunum takist ekki að færa sér þessi dýrmætu efni fullkomlega í nyt, svo mörg- um öílum og efnum sem þeir hafa náð í þjónustu sína? Er vonlaust, að mennirnir geti sigrast á sjálf- um sér, er þeir eíga slíkan kraft sjálfsafneitunar í eðli sínu? Það er að vísu ekki álitlegt að fást við spámensku «ú, er næsta margir spádómar reynast skrök ein og hugarburður. Ógurlegt spurnarmerki blaktir yfir allri framtíð. En víst er það, að altaf vex mönnum þekking á furðulegum lögum sálarlífsins. Og það vuðist mega fullyrða, að þessa þekking vora megi ftota til að breyta því. Af þessu sýnist mér mega vænta nokkurs. Menn hafa ^undið upp furðulegustu verkfærí og ramgöldróttar vélar. Menn hafa breytt yfirborði jarðar. Hitt hafa þeir €'(ki eins hirt um, að breyta huga sínum, hafa gleymt s«luhjálp sinni, sem mest reið þó á. Myndi ekki lnenningar-hrunið mikla, sem nú heyrum vér, stafa ** því? Það verður þá huggunin helzta, að það sé handvömm, er svo agalega margt, bæði sýnilegt og °synilegt, fer of snemma í kalda rúst, að óskaplegur ^lsherjar galli á mannlegu uppeldi valdi mörgum Pessara heljarrústa, og að sálarfræði og uppeldislist ^uní takast að ráða bót á þessu mikla menningar- leini, en langan tima þarf að líkindum til sliks. — ~~ — — Því veldur féleysi vort, að vér getum klti fundið upp dýrar vélar. En hugina getum vér rsekt og bætt, þótt fátækt hamli þar líka. Iðunn I. 6
Beinir tenglar