Peningum fleygt í sjóinn, Eftir Jón Ólafsson. Oss hefir einalt verið um það brugðið íslending- Uln, að oss léli sú list, að kasla peningum í sjóinn. Ekki verður fyrir þetta synjað með öllu, þótt stund- urn sé ef til vill fullmikið úr þessu gert. En eitt er víst, að í sumum efnum förum vér svo gapalega að Pvi, að ileygja peningum í sjóinn, að ætla mætti að vér værum vellauðug þjóð. — ()g þó ekkil — Því ^uðugri sem þjóðirnar eru, því betur fara þær með efr*i sín. Sú þjóð, sem fer illa með þau, verður aldrei ^uðug, hversu golt land sem hún byggir. Pað er eitt af allra slórfelduslu og allra bersýni- egustu alriðum í óspilun vorri, sem ég ætla að gera uér að umtalsefni. Hér á landi eru nú gerðir út 20 botnvörpungar. *•* vér segjum, að meðalverð hvers skips hafi verið l,rri 150 þúsund krónur, þá mun það alls ekki of- a''ð. Vitaskuld hafa sum skipin kostað minna, en ,utu aítur talsvert meira in síðari árin, svo að það Jðtnast víst upp. En auk þess hafa nú skip stórum 'gið í verði síðan stríðið byrjaði, og verður auðvit- að válryggja fyrir þvi verði, sem skipin hafa nii. ^~ Núoerandi verð þeirra er þvi óhætt að telja um ~0°,00() kr. að meðaltali. (200,000 kr. er upphæð, sem er kölluð 1 tunna gulls.) Eftir þessu ætti vor nú- erandi botnvörpungafloti að vera 4 milíóna króna ,. *«i, ay^ þeirra veiðarfæra og áhalda, sem ekki / 8ja skipinu frá verksmiðjunni, en eru keypt til lrra sér í lagi. íslenzkir útgerðarmenn eru auðvitað G*
Beinir tenglar