84 Jón Ólafsson: uðunn talsvert fleiri en skiþin, því að þau eru flest eða öll hlutafélaga eign; hins vegar eiga sum hlutafélögin fleiri skip en eitt. Þessi skip eru likl. í fyrstu keypt fyrir lánsfé að mestu, eða sum jafnvel að óllu, en það afborgast smátl og smátt, venjulega fremur fljótt og greiðlega. Útgerðin hefir hingað til yfirleitt borgað sig fremur vel, þótt kostnaður sé feiknarlegur og sívaxandi. iHaflð við Islands strendur er gullnáma. Og eign er þó eign, hversu mikið sem á henni hvilir. 20 tunnur gulls — 4 miliónir króna — þetta eT .eign islenzkra botnuörpueigenda. Og þessi eign er arðbær höfuðstóll eigendunum, þrátt fyrir alt, sem á henni hvílir. En útvegur þessi er kostnaðarsamari en nokkui' ókunnugur rennir grun í. En mikið af þeim kost- naði — kaupgjald, tollar o. fl. — eru þó peningar, sem verða kj'rrir í landinu, dreifast ut meðal lands- manna. Einn ákaflega hár árlegur útgjaldaliður botnvörp- unga-eigenda er válrgggingin fgrir sfávarháska. Vátryggingargjald fyrir sjóhættu mun áður hafa verið 8, 9 og 10 °/o fyrir islenzka botnvörpunga, en mun hafa komist lægst í stöku tilfellum ofan í T1/^ °/0> Ef vér reiknum 81/* °/0' sem er °f ^g1' Þ^ mun v^" tryggingargjald á bverjum botnvörpung upp og niður nú nema um 1G500 krónum (vátrygging á aílanufl1 iþá ekki talin með). AIls eru það þá 330,000 kr., sei» •vér greiðum útlendum vátryggingarfélögum fyrir va- tryggingu á botnvörpungallota vorum. Samkvæiut því mættu þrír botnvörpungar af þessum 20 farast 3 hverjum tveim árum, án þess að árgjöldin eyddus öll upp. En það nær nú engri átt iil jafnaðar, Psl að síðan botnvörpungaútgerð bjrjaði hér fyrst, °*> til þessa dags, hafa einir 3 íslenzkir botnvörpung31
Beinir tenglar