STRAUMAB þessum mætti trúarinnar. Einnig má lesa um hann í æíi- sögum þeirra manna, sem á hinum ýmsu tímum haf'a skar- að fram úr öðrum í guðstrausti og kærleika. Enn birtist þessi máttur trúarinnar í lífi manna, þótt vorir tímar, af mörgum, munu taldir slæmir í þeim efnuin. Ef spurt er um, í h v e r j u þ e s s i k r a f t u r trúar- innar sé fólginn, má benda á margt: Á mátt til að þola og líða og bera það sem erfitt er; á mátt til að standast freistingar og þroska sjálfan sig; á mátt til að hjálpa öðrum, til að göfga mann- lífið og koma hugsjónum í framkvæmd. Flestir munu hafa kynst einhverjum þeim mönnum, þar sem þessi kraftur hefir birzt í einhverri mynd. Eitt slíkt dæmi hefir mér alveg nýlega borist í hendur. Það er í nýútkomanni lítilli bók, er lýsir æfiferli og hugs- unarhætti ungrar stúlku, sem átti við langvint og þreyt- andi heilsuleysi að stríða, en fyrir trúna fékk mátt til að bera mótlæti sitt með rósemi og láta gott af sér leiða, þrátt fyrir öll veikindin. Bæði bréf hennar og lýsing þeirra, sem bezt þektu hana, bera þess vott, hvert hún sótti þrek- ið og máttinn og heitu þrána eftir að verða öðrum til gleði og blessunar. Um hana gat ein af beztu vinkonum hennar sagt: „Mér finst Stefanía vera ein sú bezta og fegursta sál, sem eg hefi kynst, og jafnframt svo barns- lega hrein og glöð". Og bróðir hennar gefur henni þann Vitnisburð, að: „Með aldrinum, þroskanum og veikindun- um komst hugur hennar nær og nær Guði".*) Verið gæti að lík dæmi þessum mætti flnna fleiri en flesta grunar, bæði hér á landi og erlendis, ef vel væri leitað. Má í því sambandi benda á eftirtektarverða bók: „Religiösitet og sygelige Sindstilstande", eftir geðveikra- lækninn danska H. I. Schou, útkomna 1924. Lýsir höf- undurinn þar skoðunum sínum og ýmsra annara merkra geðveikralækna á mætti trúarinnar til að vernda tauga- kerfið gegn öflum þeim, er á það herja. Eru mörg um- *) Bogi Th. Melsteð: ,Stefanía Melsteð. Æfiminning og bréf. Kaupmannahöfn 1926.
Beinir tenglar