Árblik

						ARBLIK

hingað yfir um fyrir mörgum ár-

um — eins og þið svo nefnið.

Nokkrir vinir hans tóku á móti

honum og hann gladdist mjög af

því, að þeir skyldu koma svona

aila leið niður til jarðar að vísa

honum veginn þangað sem hann

átti að fara. það var svið ná-

lægt jörðinni og ekki hátt uppi,

og eins og jeg sagði var hann

mjög ánægður. því að þar hlotn-

aðst honum næði eftir mikið strit

og armæðu og stríð sitt við fá-

tæktina og einnig f jekk hann þar

nægan tíma til að fara og kanna

ali, sem honum var þar nýit og

fagurt að sjá. Honum var þetta

sannarlegt Himnaríki og allir voru

elskulegir við hann og hann ham-

ingjusamur hjá þeim.

Eínhvern dag — svo jeg tali

á ykkar máli — kom hár andi

frá æðra sviði eftir götunni að

heimili skósmiðsins og gekk inn.

Hann var þá að lesa í bók, sem

hann hafði fundið í húsinu þeg-

ar hann kom þangað og honum

var sagt að þar ætti bústaður

hans að vera. Sá er kom ávarp-

aði hann jarðneska nafninu hans

— jeg man ekki hvað það var —

og skósrr.iðuriun stóð upp.

»Hvað lest þú, vinur minn*,

mælti sá er kom.

»það er nú ekki mikið, sem

mig getur varðað . það er rjett

svo að jeg fylgist með í því. það

er auðsjáanlega samið handa þeim

er búa á æðri sviðum en þessu.«

»Og í hverju skyni var bók

þessi samin, spurði sá enn, er

kom«.

»Hún segir frá háum sviðum

og miklum fyrirtækjum. Um að

koma skipulagi á stóran hóp af

konum og körlum á sviðunum

fyrir ofan í þjónustu Föðurins.

þar eru leiðbeiningar fyrir þá,

sem eiga að stjórna öllu þessu

og þess vegna varðar bókin mig

ekki sem stendur. En ef til vill

heíi jeg einhvern tima gagn af

henni þegar að mjög langur tími

er liðinn. Hvernig hún komst

hingað veit jeg ekkert um.«

þá tók hinn hái Andi bókina,

ljet hana aftur og fjekk skósmiðn-

um hana þegjandi. En er hinn

tók við henni roðnaði hann og

varð utan við sig. því að þarna

á kápur.ni skinu hvítir og rauðir

gimsteinar settir þannig, að þar

mátti lesa nafn hans.

»Hvað er þetta,c sagði hann,

»eftir þessu hef jeg ekki tekið

áður«.

»Og þó er þetta nafnið þitt

eins og þú sjerð og bókin er

samin til þess að fræða þig. því

vita skalt þú, vinur minn, að

þetta svið er þjer að eins ætlað

til stuítrar hvíldar. Nú ert þú

búinn að njóta hennar og verður

að byrja á starfi þínu. Og það

er eigi hjer heldur á hLu æðra

sviði, sem bók þessi segir frá«,