Árbók knattspyrnumanna

						Verði fyrirliði þess var, að leikmaður í sveit

hans hefir meiðst svo að það háir honum, þá

ákveður hann hvort hinn slasaði skuli fara af

leikvelli og það þó að hinn slasaði vilji ekki

yfirgefa leikvöllinn. t>elta er nauðsynlegl, því

að félaginu getur verið hagur í þvi, að fá heil-

brigðan varamann, þó liann sé ekki jafnoki liins

þegar báðir eru heilir.

Þá er það verk fyrirliða, að spyrja dómara

fyrir hvað aukaspyrna er gefin. Þetta er mjög

áríðandi, því að úr suniuni aukaspyrnum má

skora rakleilt mark, en öðrum ekki. Eins er það

fyrirliða, en ekki annarra leikmanna, að vanda

um við dómara og mótmæla úrskurðum hans,

ef ástæða er til þess. Sömuleiðis verður hann,

að halda uppi aga. innan sinnar sveilar, við

dómarann.

Af því, sem þegar liefir verið sagt, má sjá,

að fyrirliði þarf að vera mörgum kostum búinn.

Hann þarf sjálfur að vera góður knattspyrnu-

maður, bann þarf að kunna lögin mjög vel, hann

þarf að þekkja allar Jeikaðferðir og Jeikbrögð,

bann þarf að Jiafa glöggt auga fyrir því hvaða

leiðir er beppilegastar lil sigurs. Hann þarf að

vera virðulegur og umfram allt jafnl andlega

sem líkamlega þroskaður og hann verður að

krefjast þess af meðleikmönnum sínum, að þeir

taki hann sér lil  fyrirmyndar.

Guðmundur Ólal'sson.

72