mennsku. Á þessu staffsári, sem nú var lýst að nokkru, var áhugi verzlunarmanna yfirleitt ágæt- ur, öflug agitation" fyrir félaginu út á við, marg- ir ágætir ræðumenn, fundasókn góð og fjörugir fundir. Á fyrrnefndum aðalfundi, sem haldinn var þann 4. okt. 1920, var formaður kosinn Haraldur Jóhann- essen og var þetta sjötta starfsár félagsins. Aðal- umræðuefni starfsársins voru sem hér segir, hin helztu: AlþýðufræÖsla, hlaðið Merkúr endurreist sem skrifað innanfélagsblað, bókasafnið, félags- merki, og kosinn maður i niðurjöfnunarnefnd Rcykjavíkur. Út frá því máli eða aðferðinni, sem viðhöfð var um þá kosningu, varð sennilega sú mesta senna, sem upp hefir komið í félaginu fyrr og siðar. Aðdragandi málsins var sá, að fram kom tillaga frá Daniel Kristinssyni, núverandi ritara hjá Eim- skipafélagi íslands, að Merkúr leitaði hófanna um að koma manni í niðurjöfnunarnefnd Reykjavík- ur, scm málsvara verzlunarmanna í Reykjavík. Haraldur sálugi Möller, sem þá átti sæti í stjórn félagsins, var kjörinn af félagsfundi, til þess að taka sæti í nefndinni. Hann fékk fyrir harðfylgi nokkurra manna sæti, sem annar maður á lista Alþýðuflokksins og var kosinn. Fjöldi félagsmanna, með Erlend Ó. Pétursson í fararbroddi, álitu það stórt hneyksli, að fulltrúi verzlunarmanna í niðurjöfnunarnefnd Reykjavík- ur væri kosinn af Alþýðuflokkslista, og héldu því