14 fram, að boðizt hefði sæti á lista Sjálfstæðismanna sem þriðja manni þar. En þar hefði kosning hans verið mjög óviss, og var því ekki þeirra ráði hlítt. Út úr þessum mál- um urðu fyrnefndar róstur, sem leiddu til þess, að Erlendur Ó. Pétursson og 57 aðrir félagsmenn sögðu sig úr félaginu. Það má óhætt fullyrða, að aldrei hefir verið f jör- ugri fundur haldinn í félaginu en þann 9. nóv. 1920. Þar gengu örvarnar og hnýfilyrðin á bæði borð. Félagatalan, sem var mikið á þriðja hundrað, lækk- aði á þessu ári niður í 200. Sjöunda starfsár félagsins var Helgi Hallgríms- son kosinn formaður i stað Haralds Jóhannessen, sem baðst undan endurkosningu sökum annríkis, og var Helgi endurkosinn formaður bæði fyrir átt- unda og níunda starfsár félagsins. Á þessum árum komu mörg mikilsvarðandi mál til umræðu, og skal hér skýrt frá nokkrum þeirra: Fánamálið, sam- skot til austurrískra barna, sem bjóða átti til Is- lands, bókasafnið, vélritunarkappmót, námskeið fyrir verzlunarfólk, lokunartími sölubúða, bóka- safnið, átumeinin i verzlunarstéttinni, stéttarfélög- in, launamálið, sumarferðalög o. fl. Þegar hér er komið sögu Merkúrs var kominn afturkippur i starfsemina, þannig að verzlunar- menn yfirleitt sýndu ekki eins mikinn áhuga fyrir málum stéttar sinnar og áður var, og reyndi oft.á þolgæði stjórnarinnar að halda starfseminni áfram og gefast ekki upp þótt kalt blési fyrir félagsmál- um, sem lögð var áherzla á að koma i framkvæmd,