26 ið til sín taka fyrst eí'tir stofnun þess, þvi bæði voru meðliinirnir fáir og fjármagnið að sama skapi. Þegar á fyrsta fundinum voru rædd ýms áhuga- mál stéttarinnar. Eg sé t. d. að á fyrsta fundinum (4. jan. 1914) var fyrsta umræðuefnið: „Hvernig á góður verzlunarmaður að vera?" og spunnust um það miklar umræður. Auðvitað var það ekki á valdi félagsins að gera neina fundarsamþykkt í þessu máli, en mér finnst það lýsa nokkuð viðleitni félagsmanna og sýna hvern tilgang þeir höfðu með félagsstofnuninni, að þetta skyldi vera fyrsta málið, sem tekið var fyrir. Það var því bein afleiðing af þessari umræðu, að á fundi 17. febr. 1915 var samþykkt, að félagið geng- ist fyrir að haldnir yrðu nokkrir alþýðufyrirlestrar um verzlunarmálefni. Félagið var svo heppið, að fá í byrjun hina beztu menn til fyrirlestrahaldanna, enda voru fyrirlestrarnir ágætlega sóttir og síðar voru nokkrir þeirra gefnir sérprentaðir út. Það þótti nýlunda hér í bæ á þeim tímum, að aðrir en Stú- dentaíelagið gengust fyrir alþýðufyrirlestrum og mun það jafnvel af mörgum hafa verið talin goðgá. En eg er þess fullviss, að þessi starfsemí félags- ins hefir orðið því til sóma og vafalaust verið stétt- inni gagnleg. Einhverjum mundi nú ef til vill detta í hug að spyrja hvar og hvenær þetta unga og efnalitla félag sá sér fært að útvega sér viðunandi húsakynni. í því tilefni er mér kært að minnast þess, að þáver- andi verzlunarskólastjóri Ólafur G. Eyjólfsson, var frá fyrstu byrjun félaginu sérlega vinveittur og bauð
Beinir tenglar