49 þessarar hátíðar hafði einn félagsmaður ort hvatn- ingardrápu allmikla til verzlunarmanna og annar félagsmaður samið lag við, en söngflokkurinn flutti hvorttveggja til hinna lirifnæmu áheyranda. Söng- stjóri var þá Páll Halldórsson, kennari (ekki Stýri- mannaskólans), sem tekið hafði við stjórn flokks- ins þá um haustið. Sama vetur söng flokkurinn nokkur lög i gamla útvarpið. Eg geri ekki ráð fyrir, að Reykvíking- ar, sem vanir eru góðum karlakórssöng, hafi orðið mjög snortnir, en helzt er eg á því, að heimasæt- urnar úti um sveitir landsins hafi hugsað hlýtt til okkar á eftir. Þennan vetur var sungið á skemmtunum hjá ýmsum félögum hér í bæ, enda var þá mikill kraft- ur í flokknum, sem óefað ber að færa söngstjóran- um til tekna að miklu leyti. Um þetta leyti eða 13. jan. 1929 tók flokkurinn rögg á sig og efndi til söngskemmtunar af eigin ramleik, ekki þó í Reykjavík, heldur var leitað suður með sjó, og hafnað í Keflavík. Var ekki laust við að menn væru hálf-skjálfraddaðir til að byrja með og lieimtuðu sumir striðsöl, til þess að taka úr sér skjálftann, en söngstjórinn aftók það með öllu. Söngurinn tókst vel og voru Keflvíkingar mjög ánægðir og þakklátir okkur fyrir komuna. Auðvitað var dans á eftir og söngmennirnir þá mjög eftirsóttir hjá blómarósum Keflavíkur, þvi „allar vildu meyjar með Ingólfi ganga." Næsla sporið var stigið til Akraness. Þangað fór flokkurinn 11. maí 1929 og söng þar fyrir húsfylli 4
Beinir tenglar