64 hverja villu eru dregnir 10 frá, þegar orðafjöldinn er reiknaður út. Þessi maður vélritaði þó ekki nema 28 villur í þennan heila klukkutíma sem kappmótið slóð yfir. Það verður því varla sagt um hann að hann hafi verið óvandvirkur. Þetta kappmót fór fram i New York árið 1923. Þetta sem hér liefir verið nefnt, eru vitanlega af- rek sem eiga ekki nema að litlu leyti skj'lt við hinn eiginlega vinnuhraða. En þau sýna þó hvaða flýti er hægt að ná með góðri kennslu og réttri æfingu. Hálfu minni hraði, bæði í hraðrituninni og vélritun- inni, er fyllilega nægilegur til að afkasta allri vcnju- legri skrifstofuvinnu, eins og hún tíðkast þar sem hún er bezt. Það er enganveginn erfitt að læra hraðritun og vél- ritun svo vel að fyllilega geti talizt góður vinnuhraði. Að eins þarf að fá góða undirstöðu. Hún fæst á þann hátt, að mönnum er kennt hvernig þeir eigi að æfa sig rétt. Þegar sú kennsla cr fengin, er það æfingin ein sem skapar flýtirinn. Vitanlega þarf mjög mis- mikla æfingu, eftir því hver í hlut á. Er um það eins og hvað annað, að mestu veldur hver á heldur. Eg vildi enda þessa stuttu grein með þeirri einlægu ósk, að hin unga íslenzka verzlunarstétt vildi gera sér það ljóst, að þetta tvennt, hraðritun og vélritun, þarf að lærast, og lærast rétt, og að síðan þarf æf- ingu til að ná góðum vinnuhraða. Á annan hátt koma þessi ágætu hjálparmeðul viðskiptalifsins ekki að tilætluðum notum. Elís Ó. Guðmundsson.
Beinir tenglar