Árbók 1931 - 1932

						67

i Verzlunarskólanum, mundura vér aldrei hafa átt

kost á að læra, hefðum vér farið eingöngu í verzlun

eða skrifstofu, en ekki farið í skólann, og það hversu

fullkomin sem verzlunin eða skrifstofan var. Hvaða

verzlunarstjóri eða skrifstofustjóri mundi t. d. hafa

farið að kenna oss í vinnutimanum verzlunarrétt,

viðskiptafræði, verzlunarlandafræði eða þ.u.l. Alveg

eins er mér það fulljóst, að enginn verður fullkom-

inn verzlunarmaður með þvi eingöngu að ganga í

verzlunarskóla, nei, hann verður líka að læra það

verklega í verzlun og viðskiptuni. Eg minnist á þetta

vegna þess, að eg hefi heyrt einstaka kaupmann og

eldri verzlunarmenn (sem ekki hafa gengið i skól-

ann) segja við unglinga sem eru nýútsprungnir af

skólanum og eru að leita sér atvinnu: „Við viljum

ekki Verzlunarskólamenn, þeir hafa að eins setið í

skóla." En sem betur fer eru það sára fáir sem þelta

segja og þeim fer alltaf fækkandi, þvi bóklega

menntunin er mikils virði fyrir þann, sem byrjar

að nema hið verklega.                                            .   .

Það hefir glatt mig að sjá í auglýsingum, þar sem

kaupmenn auglýsa eftir pilti eða stúlku að verzlun

eða skrifstofu, þessa setningu: „Að eins piltur eða

stúlka með prófi frá Verzlunarskóla íslands getur

komið til greina." Því þessi setning eykur álit á skól-

anum og hvetur unga pilta og stúlkur, sem ætla að

leggja fyrir sig verzhmaratvinnu, að fara í skólann

og mennta sig í þeirri grein, því það á að vera tak-

mark okkar verzlunarmanna, að stétt vor verði sem

bezt menntuð og standi starfsbræðrum vorum er-

5*