Líður í minni liðin stund líkt og ómur af fjarru kvaki, við Gunna áttum ástafund um óttu að húsabaki. Hönd þín lagðist að hálsi mér, hjartað barðist af þré og efa. O, hve var sælt að þiggja af þér þú naust svo vel að gefa. Þú varst svo ung og ör og væn og eftirlát í vömum þínum. Nóttin var hljóð og grösin græn. -- Pað geymist í huga mínum. A. B. C. 11
Beinir tenglar