Tķmarit.is   | Tķmarit.is |
Leita | Titlar | Greinar | Fréttir | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Alžżšumagasķn

PDF  | HQ_PDF  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | TXT  |


Ašlaga hęš


žś žarft aš vera meš Adobe Reader Plugin til aš skoša žessa sķšu


get Adobe Reader



Alžżšumagasķn

						Það er við húshornin, sem hið óvænta bíður þín.

Þar mætir þú kunningjanum, sem þú hefur altaf reynt að forð-

ast, síðan þú slóst hann um 15 kallinn í sumar. Og við næsta hús-

horn máttu búast við að rekast kanske beint í flasið á skraddaran-

um, eða matvörukaupmanninum.

Það er við húshornin á gatnamótum, sem hjarta götunnar slær.

Þaðan streyma mennirnir, atvikin og afleiðingarnar í fjórar áttir.

Endrum og eins rennir hálfdrukkinn bílstjóri upp á gangstétt-

ina og rekur sig á hornið. — Ein búðarrúða brotnar. Gatan fyllist

af óróa nokkur augnablik. Það glampar á einkennisbúninga. — En

svo rennur alt í samt lag.

Mennirnir á götunni virðast sjaldan gefa henni gaum. — Hún

er oftast nær í augum þeirra leið, sem tefur för þeirra milli heim-

ilanna og vinnustofunnar, milli kvikmyndahússins og knæpunnar,

milli húsfrúarinnar og hjákonunnar.

Þeir geta verið ákaflega samviskusamir menn, sem bera stöð-

uga umhyggju fyrir heimili sinu. En þeim kemur sjaldan til hugar

að taka tillit til götunnar. Og þó er hún engu síður heimili þeirra

en húsið. Og hún hefur verið það alt frá því að þeir lágu og sprikl-

uðu í barnavögnum, eða skriðu á fjórum fótum í forarpollunum. Og

hún verður annað heimili þeirra, þangað til þeir fara í líkvagninum

síðasta ökutúrinn, — til kirkjugarðsins.

Það er einkum malbikaða gatan með breiðu gangstéttunum, sem

mætir mestri kæruleysi og lítilsVirðingu. — Hver sem um hana fer,

ber sama svip eins og hann eigi hana alla með húð og hári, og

hann sé fyrir löngu hættur að virða hana viðlits, — þó hún breiði

sig á móti honum, rennislétt og fögur, full af ölgandi iðu og lífi.

Hliðargatan með forinni, lausagrjótinu og ófæruforaðinum, vek-

ur aftur á móti athygli mannsins í nýju skónum og velpressuðu

buxunum. Hann bölvar henni í sand og ösku, og stiklar eftir henni

með álappalegum bugðum og beygingum. — Öll glæsimenska er

horfin af honum og hann veit það sjálfur. Hvort sem hann heitir Ólafur

Thors, Jónas Jónsson eða Vilmundur, hvort sem hann er ráðherra,

heildsali,  eða  háskólakennari, þá er hann nú aðeins kyndug hopp-

13

					
Fela smįmyndir
Kįpa I
Kįpa I
Kįpa II
Kįpa II
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24
Blašsķša 25
Blašsķša 25
Blašsķša 26
Blašsķša 26
Blašsķša 27
Blašsķša 27
Blašsķša 28
Blašsķša 28
Blašsķša 29
Blašsķša 29
Blašsķša 30
Blašsķša 30
Blašsķša 31
Blašsķša 31
Blašsķša 32
Blašsķša 32
Kįpa III
Kįpa III
Kįpa IV
Kįpa IV