Alþýðumagasín

						leiddi málið til lykta og léti upp-

lýsa það með sannindum.

Ragnhildi móður Steinunnar

mun nú hafa runnið blóðið til

skyldunnar, því hún lagði nú þá

spurningu fyrir dómendurna hvort

Sigríði væri nokkru skyldara að

frelsa þau Jón frá þessu illmæli

með eiði en honum með sínum

eiði. Kvað Ragnhildur Jón hafa

meira vit og menningu en Sigriði

og honum auðveldara að fá eiða-

menn. Ennfremur væri hann hús-

bóndi hennar pg ætti að hafa vit

fyrir henni, en samt hefði hann

engar konur til hennar kallað til

þess að þjóna henni þegar hún

var veik, heldur verið einn með

henni og þannig gefið tilefni til

þessa orðróms.

Lyktir þessa réttarhalds urðu

þær, að valdsmaðurinn Jón Magn-

ússon kvaðst hvorki vilja né geta

borið fólk þessum óbótamálum,

sérstaklega þar sem Jón Oddsson

bauðst til að sverja fyrir þetta og

einnig Sigríður, en þau voru hins-

vegar ekki kærð um þetta ódæði

af neinum sérstökum og engar

fullar sannanir fram komnar held-

ur að eins orðrómur og líkinda-

sögur. Var því Jón Oddsson dæmd-

ur „í guðs nafni amen og að

heilagsanda náð með oss til

kallaðri", til þess að vinna stétt-

22

areið síðast á vorþingi svohljóð-

andi:

»Til þess legg ég, Jón Oddsson

hönd á helga bók og það segi ég

guði, að ég hefi aldrei framið

óleyfða sambúð í blóðsamtenging

er til barngetnaðar fremst millum

karlmanns og konu, með Sigriði

sögð er Halldórsdóttir og að svo

stofuðum eiði sé mér svo guð

hollur sem ég satt segi, gramur

ef ég lyg«.

Þegar svo eiður þessi hefði

gengið skyldu þau Jón og Sigríð-

ur vera laus af þessu máli, nema

annað sannaðist með löglegum

vitnum. En félli Jón frá eiðinum

skyldi málið fara til lögmanna og

lögréttunnardóms að sumri, og

þau þá bæði skyld að mæta þar

til andsvara. — Handfesti Jón

valdsmanni eiðinn og voru hon-

um nefndir menn til þess að sanna

með honum.

II. KAFLI.

Eftir að gengið hafði verið frá

máli þeirra Jóns og Sigríðar áð

Ballará 6. október leið nú nokkur

tími. En 20. nóvember sama árið

(1609) var enn sett þriggja hreppa

þing á Staðarbakka í Helgafells-

sveit, að ráði og fyrirlagi Gísla

lögmanns Þórðarsonar, og.nefndi

Jón   Magnússon,  sá  er  áður  er