Alþýðumagasín

						getið, menn í dóm til þess að

»skoða, traktéra og hið gaumgæfi-

legasta að rannsaka, umhugsa og

á að lita guðs, kóngsins og lag-

anna vegna« hvernig til lykta ætti

enn að leiða hið óviðurkvæmilega

illmæli og vondan orðróm um Jón

Oddsson og Sigríði Halldórsdóttir

Þótti altaf aukast hinn vondi orð-

rómur um barneign þeirra Jóns

og að þau hefðu fargað barninu

svo að ekki þótti unandi við hinn

fyrri dóminn að Ballará.

Meðal sögusagna þeirra sem um

mál þetta höfðu gengið, var það,

að frést hafði í aðrar sveitir að

dautt barn hefði fundist úti í

Dögurðarnesi á Skarðsströnd, þar

sem sagt var að Sigríður misti

þyktina, en enginn sérstakur mað-

ur var samt hafður fyrir sögunni

eða barns-fundinum. Ennfremur

kom fram á þessu þingi vitnis-

burður Jóns nokkurs Teitssonar

og Dagbjartar konu hans og vitn-

isburður Þóru Helgadóttur, um

það, að þau hefðu séð þau Jón

og Sigriði á umliðnu sumri bæði

afklædd í einu rúmi, en ekki vissu

vitni þessi hvort þau hefðu verið

undir einum fötum bæði. Þá hafði

Jón og játað undir þrjá votta,

séra Ólaf Einarsson, Björn Hall-

dórsson og Þórð Eyjólfsson, að

ekki hefði verið nema eitt rúm í

skálanum    i    Fagurey,   en   samt

kvað hann þau ekki hafa legið

undir einum fötum. Þótti þetta

styrkja framburð vitnanna Jóns

Teitssonar,   Dagbjartar   og   Þóru.

Ballarárdómurinn um Jón og

Sigríði var nú afturkallaður og

ómerkur gerður af Jóni Magnús-

syni og tveim meðdómsmönnum

hans, þar eð ný gögn þóttu nú

fram komin í málinu áður ókunn

og þar að auki þessi játning

Jóns um rúmið.

Ekki mætti Jón á þessu þingi

og var sú orsök þess, að boðun-

arbréfi varð ekki komið til hans

út í Fagurey, vegna hörkuveðráttu

fyr en degi fyrir þingið, en þá

var Jón ekki heima og hafði ver-

ið í burtu í tvær vikur. En Stein-

unn kona hans kvað hann mundi

hafa komið til þingsins ef hann

hefði vitað af því. Einnig sagði

Jón Teitsson svo frá, að Jón Odds-

son hefði sagst fara í land til

þess að fá sér eiðamenn til þess

að gjöra fullnægju á Ballarárdóm-

inum. Þess er ekki getið að Sig-

ríður væri boðuð á þetta þing.

Dómsmennirnir þóttust nú enn

ekki geta lagt fullnaðar dómsat-

kvæði á þetta mál, þar eð Jón

ekki mætti, en vegna nauðsynj-

arinnar á því að leiða illmælið til

lykta, dæmdu þeir þó svo, að.

valdsmaðurinn, Jón Magnússon

mætti  með  réttu  bera  þau Jón

.23