r Hinn maðurinn var honum harla ólíkur. Hann' var lágur vexti en feitlaginn mjög og þó var sem hann léki allur á hjólum e{ hann hreifði sig. Hendur hans voru á sífeldu iði, feitar og fingrastuttar, meðan' langar og grannar hendur Wanke virtust læsast eins og klær um borðstokkinn. Andlit litla mannsins svaraði vel til vaxtar- lags hans, það var kringlótt og búlduleitt eins og tungl í fyllingu og gljáði alt í svita. Af öllu látbragði hans var fljótt sýnilegt að hann mundi vera Frakki. Svo var og. Hann var innfæddur Parísar- búi, en eins og fleiri af félögum Wanke, var hann fyrir löngu búlnn að gleyma sínu rétta nafni. En frá því hann gekk í félagsskap Júliusar hafði hann aldrei verið kallaður annað en »Balsac« í höfuðið á hinum mikla franska rithöfundi. »Balsac« líktist nefnilega nafna sínum í þvi að hann var sí-skrifandi. Allir draumar hans áttu sér eitt takmark að vinna sér ódauðlegt nafn i heimsbökmentunum. Úr penna hans flutu án afláts, leikrit, ljóð, smásögur, blaðagreinir um alt milli himins og jarðar og jafnvel langir sagnabálkar félögum hans oft til sárra leiðinda sat hann yfir þeim, öllum fristundum, hvar sem hann gat klófest þá og þuldi og þuldi síðustu »lista- verk« sín. En þó það þreytti þá, reyndu þeir að láta hann ekki verða þess varann því þeim var ofvel kunnugt um hvers hann megnaði ef hann snerist á móti þeim og að á þeim stundum er hatur og reiði náðu yfir- tökum i hug hans, vissu þeir að jafnvel i 30 ingur, 10 prc. vís- vitandi ástleitni, 10 prc. ástúðlegt viðmót. 3. 50 ára kona: 40 prc. ástúðle'gt viðmót, 40 prc. greind og skiln- ingur, 10 prc. feg- urð, 10 prc. vísvit- andi ástleitni. Vilfií* þér augiysingaverðið i llþýðu- Magasíninu Sími 4©77