Borgin

						verið sjerstaklega illa við, eða

krotað á hann nokkrar sniðugar

skopvísur. Um einstaka dýrlinga

aftur á móti ber flestum saman

um, að þeir hafi verið sannhelgir

menn og megi sín mikils hjá

guði almáttugum. Meðal þeirra

er heilagur Jakob, verndari Spán-

ar. Meðan konungsdæmið var

við líði var hann tignaður mikið

um alt landið og er sjálfsagt enn

meðal alþýðu. Jarðneskar leyf-

ar hans eru sagðar vera geymdar

í Dómkirkjunni í Santiago de

Compostelo og streymdi þangað

um aldaraðir mikill fjöldi píla-

grima úr öllum áttum; meira

að segja munu hafa farið þang-

að ekki svo fáir íslendingar þ. á.

m. tveir mætir menn, þeir Rafn

læknir Sveinbjarnarson og Björn

J órsalafari Einarsson. Rafn var

uppi um 1180 og er sagður fyrst-

ur manna á Norðurlöndum, er

fór pílagrímsför til Santiago.

Pílagrímsferðir eru nú lagð-

ar niður í kristnum sið, en leyf-

ar þeirra má telja ýmsar venjur,

sem enn eru við líði meðal

spænskrar alþýðu. Víða til sveita

eru gömul bænahús eða kapellur,

oft uppi til fjalla eða á öðrum

afskektum stöðum fjarri þjóð-

vegum. Eru þau ýmist auð og

yfirgefin, eða þá falin gæslu ein-

hvers einsetumanns, sem hringir

klukkum þeirra kvöldsogmorgna

og opnar dyrnar fyrir þeim fáu,

sem eiga þar leið um og vilja

biðjast fyrir. Að jafnaði eru þessi

.hænahús     helguð     einhverjum

dýrlingi eða Maríu guðsmóður,

og þann dag, sem er messa þess

dýrlings, lifnar heldur en ekki

yfir þessum afskekta stað, þvi

að þá koma menn þangað úr

öllum þorpum og bygðum ná-

grennisins og skemta sjer. Eng-

ir, sem vetlingi geta valdið,

láta hjá líða að halda upp á þann

dag, ef þeim er ekki alveg sjer-

staklega í nöp við dýrling þann,

sem bænhúsið er helgað.

Hátíðahöld þau, sem fram

fara við þessi tækifæri, eru einu

nafni nefnd „romerías" en það

þýðir Rómarf erðir þ. e. a. s. píla-

grímsferðir til Rómaborgar, svo

að upphaflega hefir fólkið

streymt til bænahúsanna sem

pílagrímar, en sennilega ekki

þótt, er fram liðu stundir, nægi-

leg upplyfting í guðrækninni

einni saman og hafa því smám-

saman snúið henni upp í verald-

legar skemtanir. I þessum „ro-

merías" er oft glatt á hjalla. Þar

er slegið upp danspöllum, veit-

ingaskúrum og sýningarskálum.

Þar eru á boðstólum hverskonar

skemtanir, alt frá dansi og upp

í iiárhættuspil. Þangað koma sí-

gaunar og pranga með múldýr

og asna við bændurna úr ná-

grenninu, og stela öllu steini

ljettara þegar þeir sjá sjer færi.

Sjgaunar þessir eru flökkulýður

(treifður víðsvegar um Evrópu,

og er hann all fjölmennur á

Spáni. Hafa þeir þar engan fast-

an samastað, en hafast við mesl

f jarri bygðum. Veit enginn glögt

23