Herra Ivan og herra Gavrian Eftir Oscar Levertin Að aflni riðu um algrænan skóg' lu-rra Ivan og herra Gavrian, er rtiðullinn sig lil rekkju dró að ranðra kveldskgja baki, ug lævirkinn steig gfir lauf, sem brann, með Ijettu náttmálakvaki. Pað ungaði bæði af birki og hegg og blómum i kveldsins svölu ró. Herra Ivan beið við og brosti í skegg, strauk blakknum og hjelt i tauma. Ein blikandi fjöður á hjálminum hlo. Svo hóf hann ófí sinna drauma: Jeg hegri úr fjarska kvennakúr. Þoð kveðnr mjer Ijóff viff snldu og saum af htigftingnum meyjum hópur stór, er hallar deginum vövmum. Jeg er riddarinn, bundinn í bæn og draum, af blóðheitnm þúsund örmum. 32