Borgin

						Herra Ivan og herra Gavrian

Eftir Oscar Levertin

Að  aflni  riðu   um   algrænan   skóg'

lu-rra   Ivan   og   herra   Gavrian,

er rtiðullinn sig lil rekkju dró

að ranðra kveldskgja baki,

ug lævirkinn  steig gfir lauf,  sem   brann,

með Ijettu náttmálakvaki.

Pað ungaði bæði af birki og hegg

og blómum i kveldsins svölu ró.

Herra Ivan beið við og brosti í skegg,

strauk blakknum og hjelt i tauma.

Ein blikandi fjöður á hjálminum hlo.

Svo hóf hann ófí sinna drauma:

— Jeg hegri úr fjarska kvennakúr. —

Þoð kveðnr mjer Ijóff viff snœldu og saum

af htigftingnum meyjum hópur stór,

er hallar deginum  vövmum.

Jeg er riddarinn,  bundinn í bæn  og draum,

af blóðheitnm þúsund örmum.

32