Frá kaffihúsum borgarinnar i. Kaffihúsin eru orðin svo mikill þáttur í nútímalífi allra menn- ingarþjóða og einnig í bæjarlífi Reykjavíkur, að engan þarf að undra þó Borgin telji sjer skylt að gefa lesendum sínum kost á að líta þangað inn við og við. Á kaffihúsum okkar skeður oft ým- islegt, sem er afdrifaríkt fyrir þjóðina, því að hvergi eru jafn marg- ar ákvarðanir teknar sem einmitt þar. Þangað koma stjórnmála- mennirnir, ráðherrar, þingmenn og aðrir föðurlandsvinir til að ráðgast mn það á hvern hátt sje hampaminst að bjarga ættjörðinni og flokknum þeirra í það og það skiftið, og þangað koma banka- stjórarnir til að leita uppi menn, sem fáanlegir sjeu til að taka lán hjá þeim. Og enn fleiri sækja þangað. Það eru ógiftir menn á öllum aldri, því kaffibúsin eru heimili þeirra, og það eru eigin- menn og heimilisfeður, sem flýja undan umstanginu og aganum heima fyrir. Listamenn og rithöfundar finna þar ótæmandi efni í ódauðleg listaverk, og meðan skólapiltar og stúdentar afhenda þjón- inum síðustu vasapeningana sína með kæruleysisyfirbragði amerísks miljónaeiganda, þá eru þeir í hjarta sínu sælli en nokkur þjóð- höfðingi, því alt í kringum þá eru ungar stúlkur, sem ekkert hafa betra við tímann að gera en að vera fallegar og láta dást að sjer. Að þessu sinni flytur Borgin mynd frá trjágarði Hressingarskál- ans við Austurstræti. Mentaður útlendingur, sem hjer dvaldi í sum- ar ljet svo um mælt að það væri sá staður í bænum, sem best þyldi að vera metinn á mælikvarða erlendrar nútímaborgar. Og sjálfur ber garðurinn islenskri náttúru vel söguna, þvi þar eru stórir lund- ir af fögrum trjám, enda hefir reykvísk æska unað vel hag síiuun undir laufþaki þeirra í sumar. Þangað hafa menn getað flúið und- an göturyki og innivist í útiloft og sólskin og taki að rökkva í garðinum, þá breytist bann í æfintýralegan skóg þar sem æskulýður- inn hefir stigið dans í marglitu ljósi við tónana frá nýjustu dans- lögum heimsborganna. Mega Reykvíkingar vera þakklátir bæði þeim, er lagt hafa al- úð og umhyggju í að rækla og friða þennan stað, og Birni Björns- syni, er síðar gerði hann aðgengilegan öllum bæjarbúum. 34