Borgin

						umrenningar

Þetta er saga frá Suour-Am-

í eríku og fjallar um það

hvernig örlögin leika tvo um-

umrenninga á sorglegan og

jafnframl   brosleitan   hátt,

Heitir, brennandi geislar hinn-

ar argentisku sólar eru alt ann-

að en uppörfandi fyrir tvo um-

renninga, sem íerðast gangandi

eftir þjóðveginum, ef þjóðveg

skyldi kalla, milli fjarlægra bú-

garða á stórri sljettu. Og þó

annar sje hár, sterkbygður Spán-

verji, svartur; á brún og brá og

með viku gamla skeggbrodda á

vöngunum, þá sækist honum

samt vegurinn erfiðlega, að

jeg ekki tali um förunaut hans,

mjóan og væskilslegan snáða,

sem altaf er að dragast aftur

úr og þarf altaf með vissu milli-

vbili að taka undir sig stökk, sem

likist því er hestur stekkur í

bandi, til þess að ná fjelaga sín-

um, sem hann er í þann veginn

að missa af.

En José og Amaden eru vinir.

Kunningskapur þeirra hófst nótt

„eina uppi á heylofti hjá stór-

^bónda nokkrum, Pedro Larsen,

sem hafði sjerstakt orð á sjer

'fyrir gestrisni. Sú dygð er nokk-

uð sjaldgæf úti á sljettunum í

Argentínu, en þar sem hún hitt-

ist fyrir, er hún notuð. Það var

því ekkert óvenjulegt við það

þó þarna á heyloftinu væri fyr-

ir álitlegur liópur af spönskum

flökkulýð kvöldið sem Dön

Amaden Maria Suarez y Al-

varez bar þar að, illa á sig kom-

iun og dauðhungraðan. Og fina

nafnið á litla manninum gat

ekki komið í veg fyrir það að

hann yrði þegar fyrir háði og

spotti hinna, sjerstaklega Josés.

Eri það var José, sem var nokk-

urskonar foringi i flökkuliðinu,

og hinir litu upp til hans, mest

vegna þess að honum voru laus-

astar hendurnar og hnífurinn.

En einmitt i þetta skifti skeði

það, sem í einu vitfangi hóf

Amaden i áliti upp yfir alla hina

á heyloftinu. Hann gaf þeim

nefnilega til kynna, að hann væri

læs.

Það getur sjálfsagt enginn,

sem ekki þekkir til á þessum

slóðum, gert sjer í hugarlund

þýðingu annars eins og þessa.

En mönnum skilst það þegar

þeir hafa kynst því af eigin raun

live mikill aragrúi af götuskrif-

urum lifir góðu lífi í skuggan-

um af þekkingarleysi annara í

spönskum hlutum Suður-Amer-

iku. Og þessir yfirburðir Amad-

ens vörpuðu nú slíkum ljóma

yfir hann í flökkumannahópn-

um, sem nærri þvi yfirsteig virð-

inguna fyrir hnefum og hnifi

Josés. Og nú sá José sjer ráð-

legast að taka Amaden að sjer

og sjá lionum fyrir öllu þvi

nauðsynlegasta gegn því að hinn

36