Borgin

						Bjarni Björnsson, leikari

bírtir endurminningar frá veru sinni vestan hat's í næstu heftum.

Það orð hefur lengi legið á ís-

lendingum að þeir sjeu seinir til

aðdáunar og liláturs og það hef-

ur hingað til þurft mikla bjart-

sýni til að velja sjer ])að hlutverk

að koma þeim í golt skap. En

þetta gerði Bjarni Björnsspn. Og

það sem meira er um vert er það,

að liann gerði það með þeim ár-

angri að fullyrða má að enginn

íslendingur á undan honum hafi

komið fleiri mönnum lil að

hrosa. Og er í rauninni nokkuð

hlutskifti eftirsóknarverðara en

það að hafa alstaðar stráð í kring

um sig ljettlyndi  og glaðværð?

Upphaflega stóð til að Bjarni

færi í Mentaskólann, en sjálfur

hafði hann þá þegar óljósan

grun    um    að    ættjörðin    gæti

fremur komisl af án sín sem em-

hættismanns heldur en í öðriun

hlutverkum. Hann vildi í'yrst og

fremst verða leikari! Auk þess

hafði hann mikinn áhuga fyrir

að mála svo það varð úr að hann

fór fimtán ára gamall (il Kaup-

maimahafnar til að nema innan-

hússskreytingu (Dekoration) og

við það dvaldi hann sem nemanii

hjá Dagmarleikhúsinu í þrjú ár.

Frá byrjun veitti hann þó meiri

athygli æfingunum við leikhúsið

beldur en sjálfu málaranáminu,

enda komst Bjarni snemma inn

í leikfjelag nokkuð, sem þá yar

starfandi í Höfn og kallaði sig

„Det lille Kasino". Stóðu að því

i'.ngir leikendur, sem margir

haí'a síðan orðið nafnfrægir

nienn.

Eftir fimm ára veru í Kaup-

mannahöfn kom Bjarni upp aí't-

ur og kom þá fyrsl fram á leik-

sviðinu í hlutverki Bergkonungs-

ins í Kinnahvolssystrum, þar

sem frú Stefanía Guðmundsdótl-

ir Ijek Úlrikku. Gal Bjarni sjer

þegar orðstí fyrir skýran fram-

burð og góðan leik. Af stóruin

hlutverkum, sem hann ljek í á

þessum árum hjá Leikfjelagi

Reykjavíkur, má nefna Sherlock

Holmes í samnefndu leikriti, þar

sem Andres Björnsson ljek hitt

aðalhlutverkið. —

40