Búfræðingurinn

						22

Hcysalli er slæmur íburður ,bindur stækjuna ekkert betur en ny aska

eöa sxup&Ðpxr.Stækjjan gufar öll upp eins og þegar þvagið stendur í

opinni skal.Þau ca. 2-5 %rsem  eftir verða af köfnunarofni,er í öðrum

samböndum en stækju.Síðasti liöur/uiiraunarinnar er mjög athyglis-

verður.Hann sýnir.að með bví að láfca ;þuhnt-lag áf •- smurningsoliu(hér

notuð hjólhestaolia) ofan á bvagið,má aTveg ETrlTfa '^ab a^koTnunar-

efni: Mer er' ekki fkumrugt um,að pettá hafi verið 'reyrru Ker & "lahdi,

en erlendis veit' ég dæmi t'il pess..£að má því talja vlst,að þetta er

framkvæmanlegt í "praksis".Sé'notuð þunn olía,þarf sennilega ekki

mikið af henni,svo' að kostnaðurinn yrði litill.Við rarmsoknirnar var

það ekki ákveðið.hve.mikið þyrfti af olíu.Þetta er fullkomlega þess

virði að því se gaumur gefinn og tekið til nánari raansókiia,þvi. að

ekki er það óhugsandi,að hér sé fundið einfalt og ódyrt rað,til þess

að geyma þvagið vel.       t                t                           t                          _t

Mpmoldin er vafalaust sá bezti 1burður,sem fáanlegur er her á

landi.og ættu mehn' acTTeggja" iuiki ð kapp að'að" afla hennar óg nota

hana i fjós þ_ar,sem áburðurinn er geymdur blandaöur.Mætti víða nota

kalmó til þessa'.

Þess skal að síðustu getið,að ef smurningsolía væri notuð,mundi

bezt,að leiða þvagið í pípu eða slöngu niður í botn gryfnunnar,þá

kæmi nýja þvagið avalt neðst.

Guðmundur Jonsson.

Sáið grasfræi í skurðhliðarnar.

í erlendum búfræðiritum er það viða ráðíagt að sá grasíræi í

hliðar á opnum skurðum.Ekki hefi ég þó séð þetta gert þar.Mor er helcl

ur ekki kunnugt um,að það hafi verið reynt hér á landi fyr en ég

reyndi það á Hvanneyri vorið 1929,og það er á.m.k. óhætt að fullyrða

að þetta er miög óvíða gert.Nú er enginn skurður grafinn svo á.Hvann-

eyri,að ekki sé,svo fljott sem unnt er,sáð grasfræi^í hliðar hans,

svo vel hefir okkur reynst þetta ráð.Aðferðin við sáninguna er mjög

einföld,en þó vil ég lýsa henni hér í fám^orðum,einkum til þess að

hvetja ræktunarmenn til þess að notfæra sér hana.

Bezt er að sá strax í skurði,ser.i grafnir eru að vori,en sé

gröfturinn framkvæmdur að hausti tii,verður sáning að bíða næsta vors

Með sterkri hrífu eru skurðhliðarnar rispaðar.til þess að fræið toll-

i

heldur en venjulega er sáð í nyrækt,því að alltaf fellur nokkuð af

því niður í skuröbotninn.1 skurð,sem er 1,2 m á dýpt með fláa 1 /

1 : 3/4 mun þurfa um 1,5 kg í hverja loo m .Se vat.n í skuröirnim,mun

grasfræið ekki festa rætur í bptni-hans,enda er bezt að hann sé ógró-

inn,þv.í að gras þar hindrar vatnsrásina,síar úr yatninu grugg,en við

það grynnkar skuróurinn.Bezt er e.t.v. að nota sérstakar fræbíöndur,

þar se aðal-grastegundirnar hafa sterkar rætur og öfluga jarðstöngla,

en við höfurn ávalt notaö yen.juiegar grasfræblöndur og virð'ast þær

gefast vel.Aðal-atriðið er 'áð sa .jafnt og reyna aö gaita þess,aö sem

minnst af fræi falli ofan^í botn skui'ðariJis.Þegar grasfraaið er vel

"komið upp" þarf að bera á dálítið af tilbúnum <áburði,bezt nitro-

phoska og seinna um sumarið væri gott að gefa annan skammt. jtbiir'cTar-

iaust "nær grasið litlum þroska og er hætt við,að það deyi yfir vet-

urinn.Eins þarf auðvitað að bera áburð í skurðina á hverju vori.

Gagnið af sáningu í skurðhliðar er margskonar:-

l.Skurðirnir halda sér betur,því að grasið bindur garðveginn,svo

að hamThrynur ekki ofani skuro^inn.Árlegt viðhald verður lítið eða

ekkert og ending skurðanna mun meiri.

2.Skurðirnir verða fallegri.    •                                . ••

3.JÞeir gefa uppskeru_ekki minni en sáðsiétturnar,er að beim liggja

En af þessu leiðir,að séu þeir ekki eða illa slegnir,safnast í þa

gras,er rotnar og grynnir þá.Bezt er að slá oft og serstaklega vand-

lega i sláttarlok,enda munu flestir þeirri tuggunni fegnir,er þeir

gef a.

Her er um einfalt og ódýrt ráð að gera,til þess að gera opnu

skurðina endinp:arbetri,viðhaldsminni og fallegri,en jafnframt arð-

¦-•'—'-'                                                                                 Guðmundur Jonsson.