Búfræðingurinn

						4-5

Gerlamir geta komist inn i  -júgrið mvð ýmsu móti. 1.loir get.a komií

inn. um spéná'opið og þá'Öah T m"joikurg&n3ana.2.ke.ir getá borist neð

blóðinu til, jugursins. ..>._Þeir geta borist. með  sogœð!.\v&kvaniim,t..á.   frá

skeinum á  iúgrine^eða  '\penaniim.Eyrsta ieiðin  er laagalgengust  og

sýkiast fléstar iýr af vjúgurbólgu á þann hátt. Ge.rlarnir gets borist

i  jugrið,ef 63are.iii.um mqoíkurpÍpum öða spemastiium er .stungio upp  í

spcnann.Yfirleitt  eru slik verkfæri  alltaf varJaugaverð  i r.otkan,-p:fn-

yel þó  að hreinlætis  eé  gætt.Mest  er   bó hættan að  loknum ri,jölcu.r_,að

ohreinindi  geti borist með  sioasta njqlkurároporram, scvm  situr  i  srena-

gatirm og sygst upp af tur. Hættan" af  pessum"''sí oáöta fteopá er aáttur-

lega þeim mun meiri,ef  júgur og spenar oru  óhrcinir og h-vncur posr,

er njólkar.Af  þessu sést,að mj'ög er r_.auðsynlogt,að bins itrasta hrein-

1   - . i    * Tr        _ _\         ¦____i__i        -___* .__      -¦_ __ ..   ¦_ ___ •           ¦_ r .         •       -i     _   _ .         ______           .    H          _t___i__       _»_ *i___i__s         * _____________!___       __._..____

i allt rjugrið

Bandvefsbó 1 gunnar verOur hér að litlu gotið,þvi að hún íátiOari

en kirt'ilvef sbolga og sjaldan eins^illkyn.juð.Hin eiginlega baxidveís-

bólga ©r,í bandvef slögunuir. undir húðirrii og í húðinni sjalfri;ker.ur

hún oft út frá skeinum eða afrifuin á iúgrinu.Iv'riélkin er ven.juiega i '

rer

goö feiti er.borin a rjugrið cg kyrin mjólku3'3~ sT'mrair, 4 dcg.

laö er kirtilvef sbólgaii, sem hér vereoir aoálíaga 'minnst a.

Eiakeiini kirtilvefsbolgu eru oftast mjög glöggiJugrið þrutnar j~er

aurnt viðkomu og "oft haft.Ef mikið kveóur að bolgunai ,verður kyrin

lystarlitil,hættir jalnvel að éta ög fær hitasótt.Vægasta tegú_ad#

kirtilvefsbolgunnat er dálitill broti(Katarrh) í hinum stærri mrjólk-

urgöngum.Á bessu stigi bólgunnar finnst litill eða enginn proti,ef

.úgrið er þuklað,og það er ven,iulega okkl viðkvæmt, en :n.gólkin er oft-

ast bre,ytt.H.ún verður þynnri og dálitið sölt eðo beisk a bragöie. í

henni eru stundur.i snákar eða kyrningar.Ef bólgau breiðást út uí.í- kirt-

ilinn,ber á taisverðum þrota og mjólkin breytist r_\_r_  meir,v'er.ður

þynnri og meiri ^rningur í henni.Þegar fra liður,verður mrjólkin gul-

leit og graftarkennd.Sc lækning viðhöfð i tiua,batn;\r bóigan oft a

tiltölulega stuttum timaCnokkrum ctögum).Stunduni grei'ur í ^úgrinu og

gröfturinn brýst annaðhvort; út í mjjolkurgangana^eða út úr huðinni.

Eftir slikar i^erðir koma herzli eða hnútar 1 ^úgrið.Einnig .a7r.aft.ast

oft hersii i gugrinu,})5' að ekki se um igerðir eð rí^ðajmyndast þou af

landvarandi boigu.Einstöku sinnirn kemurþað fyrir,að clrep kemur .1

Öugrið á stærri eða minni svæði.

Ýrosar lækningaaðferðir og^hinn mesti sægur af lyfjum^hafa verið

notuð til þess ao" læima öugurí>6lgu,og eru menn alls ekki á eitt sátt-

hafa heita bakstra^við júgrið.Heita bakstra má útbúa þannig,að dúkur

Cur lérefti eða flúneli) er ixndirm upj_|úí^sna.rrheibu vatni og lagður

við bólguna,utan yfir hann er l.átinn s.iílkradukur og ullarö.ukur þar

utanyfir,en þessum umbúðum er haldið að júgrinu meö júgux',poka,Rem

'petta hvorttvegg^a veldur 'ISolgu 'Í' iá301 kurg'önguxruiii.ÖoIgfuí byr,iar fyrsl

1 hinum stærri mrjélknrgönguiíi og dreifist síðan yfir i finni mrjóikur-

g:^a,sem hvorttvegg^ia eru aðalatriði,pegar lækna a^ugurbolgu^pa er"

tii hTnn mest^l' sægu'r af Tyf~Jum, sem eiga að lækna júgurbólgu.Serstak-

¦kfga eru mi'kið notuð ýx;;s smyrsí eða jiuguráburðir.Flostir eru þessir

luguraburðir til feóta,þo 3^ misjafnleg'a seu þeTr góoii^og aldrei má

Sley-na að mjolka hinn sjúka rjúgurhluta oft,beir koma þvi aðeins að