- 8 - Kjörmannaráðið á mo'ög óhæga að- stöðu um framkvæmd þeirra^miklu vanda mála sem því éru falin. Ráðagerðir þess geta strandað, um^stundarsakir, a andstæðum skoðunum hússtjórnar. En kannske er þó^annað ennþá a^varlegra. Ráðagerðir stórmikils meiriiiuta kjörmannaráðs ^eta strandað á andstöðlu örfárra manna 1 ráðinu. 1 3, gr. skipulagsskrárinnar stend ur: ".», en hvorki má kaupa lóð né byggja hús, nema 4/5 kjörmanna séu þvi samþykkir." Nú eru 25 menn £ kjörmannaráði. Nítján menn geta verið sammála^um að kaupa ákveðna lóð eða byggja hús.Þær ráðagerðir verða að engu ef £ menn leggjast á móti. Skoðanir 6 manna geta ráðið því að engin framkvæmd verði, nema því að eins, að 19 menn láti beygjast til að gera annað en það, sem þeir telja heillavænlegast fyrir Regluna. Þetta er háskavænlegt og stríðir mjög á móti þeim lýðræðisandaj sem annars er einkennandi fyrir Góðtempl- araregluna. Enn er eitt ótalið, sem orðið getu til stðrskaðlegrar^hindrunar fram- kvæmdum kjörmannaráðs. 1 3. gr. skipulagsskrárinnar stend' .ur: "Ekki má binda húseignina né eign- ir henni viðkomandi nokkrum veðbönd- um, selja hana eða eignir henni við- komandi, fastar eða lausar, nema all ar þær undirstúkur, sem starfa og starfað hafa í húsinu (húsunum) síð- ustu fimm árin, samþykki þr > á lög- lega boðuðiim findi". ^Samkvæmt þessu getur fámennasta stúkan í bænum, á fámennasta fundi sem lög leyfa, gert að engu það sem allar hinar stúkurnar hafa einróma samþykkt. Og þetta er ekki að eins varúðar- régla gagnvart sölu eða annari með- ferð fasteigna, þar sem mikið er í húfi. Þetta nær einnig til lausra eigna viðkomandi húseignunum. Ef hús yrði byggt og hússtjórn vildi að því loknu selja gjömlu bekkina í Góðtempl- arahúsinu, þa verður hún að leita til þess samþykkis allra stúknanna í bæn um» oq þær verða allar að samþykkja það á löglega boðuðum fundi! Það er ósamboðið virðingu Reglunn- ar, að svona fáránleg og heimskuleg ákvæði standi í skipulagsskrá um eign- dr hennar. Með þessu er^auglýst svo 'grómtekið vantraust á ráðdeild templ- ara og hollustu við stefnu Reglunnar, að sliks eru^líklega hvergi dæmi í fllagsskap hér á landi. Nú er líklegt að margir hugsi sem Lsvo, að úr þessum vandkvæðum, sem hér eru gerð að umtalsefni, megi bæta með því að breyta skipulagsskránni. En svo er um hnútana búið, að það er sömu reipum reirt að breyta skipu- lagsskránni, eins og að kaupa lóð eða byggja hús. 6 menn af 25 geta sporn- að við hverri einustu breytingu á skipulagsskránni. Hér virðist því vera um hnút að ræða, sem fánýtt er að revna að leysa. Það verður að höggva á hnútinn. Það væri skynsamlegast að gera og holl- ast fyrir Regluna að nfa þessa fá- ránlegu skipulagsskrá í tætlur,-láta eins og hún hefði aldrei verið til, en semQa. nýna skipulagsskrá, sniðna eftir lýðræoiseðli Reglunnar og hnit- aða við þörf hennar og heill. Svo lengi sem skipulagsskrá^þessi stendur óbreytt, verður hún þrándur í götu eðlilegra og þarflegra athafna í Reglunni og hemill á viðgangi bind- "indismálsins í landinu. Þess vegna á hún engan rétt á sér. P. 'a. G. Sumri tekur nú að halla og haust- blær er að færast yfir náttúruna. Sumarið okkar er svo stutt - kaldviðra- tíminn svo langur - að öllum sem þess eiga kost er hin mesta nauðsyn að njota útvistar og sumarveðurs, þegar þess er kostur. Af þessum sökum er næsta eðlilegt, að menn slái slögu við felagsstarfsemi í húsum inni um mið- sumarið.t Framtíðin hefur haldið reglulega fundi í sumar, í litla salnum í Templ- arahúsinu, og hafa fundirnir verið sóttir vonum framar. 1 dag flytur Pramtiðin niður í stóra salinn og heldur þar fundi sína fyrst um sinn. Með þessu líta Pramtíðarnenn svo á að vetrarstarfsemi stúkunnar sé í raun og veru að byrja í dag. Ritstjóri og ábyrgðarmaður: Pétur G. Guðmundsson.