A R M A N N zSroí úr ferðasögu tódtatféoÆÆs ^ítmanns í sumat. Á siðastliðnum vetri fóru fram miklar bollalegg- ingar milli formanns Ármanns, Jens Guðbjörnsson- ar og formanns Köl)enhavns Roklub, Poul Kragh, og hnigu þr í þá átt, að Ármann sendi út flokk ræðara i sumar, til þess að taka þátt í kappróðrar- móti Norðurlanda (Nordisk Mesterskab). Á sumrinu átti Dansk Forening for Rosport 50 ára afmæli og skyldi hakla það hátíðlegt í sambandi við Norðurlandamótið. Eftir dagskránni átti þetta að verða langsamlega stærsta kappróðrarmót, sem haldið hefir verið á Norðurlöndum og eftir að Ár- mann hafði tilkynt þátttöku sina, voru þar þáttták- endur frá 39 félögum, eða 8 þjóðum. Til fararinnar var vali'Ö A-lið félagsins, en þaÖ eru: Ásgeir Jónsson, Max Jeppesen, Axel Gríms- son, Óskar Pétursson og Guðmundur Pálsson, sem er stýrimaður. Þessi sveit hefir um mörg ár borið sigur af hólmi á kappróðrarmótum hér, enda alt hraustir og kappsamir menn. Tveir varamenn voru kjörnir til fararinnar, voru það Loftur Erlendsson og Sigurfinnur Ólafsson. Áttundi maðurinn var fai - arstjórinn, Ólafur Þorsteinsson. Hópurinn lagði úr höfn með e.s. Brúarfossi þriðjudaginn 29. júní. Voru allir i ágætu skapi, eins og gera má ráð fyrir. Ferðin út gekk prýði- lega, altaf ágætisveður, og líf og fjör um borð. Eg hefi heyrt marga láta illa af sjóferðum milli landa, en það á ekki við þegar allir eru glaðir og hressir. Aftur er öðru máli að gegna þegar sjóveikin her- tekur ferðamanninn. Þegar hringt er í matinn mæt- ir kannske helmingurinn af farþegunum, og margir fölir á vangann. Sest er að borðum og 1)yrjað að eta. Alt í einu stendur upp stúlka, sem situr við borðsendann og hleypur út í ofboði. Ekki hefir hún mikið gagn af matnum þessi, en svona fara fleiri. Satt að segja kom þetta fyrir hjá okkur, en ekki oft. Eftir þvi sem sunnar dregur, hlýnar í veðrinu, og daginn sem til Kaupmannahafnar kom var hit- inn orðinn 30 stig. Þá þótti okkur nóg um. Úti á Hin sigursæla róðrarsvcit Ármanns.