to AIMANN áS kosta dvöl okkar þar á sta'Önum. Kom þaS okk- ur á óvart, og stöndum viS í mikilli þakklætisskuld viS þessa menn, fyrir þessa óvenjulegu hugulsemi og höfSingsskap í okkar garS. U.M.F. Efling kost- aSi dvöl okkar í Laugaskóla í heilah sólarhring og hjónin Páll Jónsson og Rannveig Kristjánsdóttir annan sólarhring. Dvöl okkar á Laugaskóla verSur okkur ógleymanleg, og er sá staSur í minningu okk- ar einhver hinn skemtilegasti í ferSinni. Thulin Jo- hansen á ReySarfirSi kom me'ð okkur frá ReySar- firSi og fylgdist meS okkur um HéraSiS. Flutti hann áhöld okkar á sínum eigin bíl, og vildi ekki heyra minst á borgun fyrir, og fyrir utan alt þetta sem gengur langt yfir þaS, sem hægt var aíS láta sér detta í hug, eigum viS emi margs atS minnast: Allra þeirra, sem undirbjuggu sýningar okkar. Þeirra, sem létu okkur njóta félags okkar, svo sem á Skinnarsta'S, HallormsstaS og ví'Sar. Fyrir þetta gátum vio' aSeins látiíS þakkir okkar í té og fáum þaS aldrei borgaS. í samsæti, sem okkur var haldiS á ReySarfirSi, aS tilhlutun borgara þar, sátu tveir stofnendur Ár- manns: Sigfús Einarsson söSlasmiSur, sem nú er aldra'Sur maSur, og GuSjón Jónsson húsasmiSur, og bar þéim aSeins þa'S á milli, aS Sigfús telur fé- lagiS stofnaS 1896 og var hann einn af þremur stofnendum, en GuSjón telur þa'ð stofna'S 1906. En sannleikurinn er sá, og hefir þaS komi'S fram fyr, aS félagiS er elsta starfandi iþróttafélag landsins, þrátt fyrir þaS, aS því voru ekki sett lög fyr en 7. janúar 1906, sem taliS er afmæli félagsins. BáS- ir þessara manna, Sigfús og GuSjón, fylgjast mjög vel meS öllu starfi félagsins og báSu þeir farar- stjóra okkar aS skila kve'b'ju sinni til Ármanns. ÞaS var gla'Slynt áhugafólk, sem fór þessa för og því var hægt aS gera sér gaman aS ölllu. HvaS var sjóveikin hjá því, aS sjá strákunum gef- iS sjóbaS meS slöngunni, sem skipi'S var hreinsaS meS? AustfjarSa])okan og rigningin gleymdist fyr- ir fegurSinni og sólskininu í HallormsstaSaskógi. Hver hugsaSi um þaS, þótt svefn væri af skornum skamti ? Allir glaSvöknuSu a. m. k. ])egar einn sást liggja steinsofandi undir skólabor'Si á EiSum, á meS- an be'SiS var eftir sýningu þar. Ja, hann var sá eini, sem þá ekki hló. ÞaS er margt skoplegt, sem getur komiS fyrir á langri leiS og hæfileikinn til aS njóta þess, byggist á skaplyndi fólksins. Væri eg s]>urSur, hvaS helst hefSi gert þessa ferS svo ánægjulega fyrir alla þátttakendur, mundi eg nefna þrent til: Móttökurnar, sem viS átturn hvar- vetna aS mæta, fegurS landsins okkar og félagsskap- urinn. Sá félagsandi, sem svo mjög einkennir alla starfsemi Armanns kom glögglega fram í þessari för og þaS verSur hann, sem allra lengst vi'Sbeld- ur minningunni um hana. ViS komum heim aS kveldi þess 23. júli, hress, kát og syngjandi. ÞaS er ekki okkar, a'S dæma um þann íþróttaárangur, sem kann a'S hafa or'SiS af för- inni, en þaS er von okkar, a'S hann hafi orSi'S nokkur, bæ'b'i fyrir félagiS og fyrir aukningu lík- amsmentunar í landinu. Einn úr hópnum. Úrvalsflokkur karla, Hringfararnir.