Ármann

						A R M A N N

21

Undantekning frá þessu voru ferðalangar tveir,

er að garði bar fyrri hluta júnímánaíSar 1909. Var

eg þá 13. ára að aldri. Konia þessara tvímenninga

varð mér minnisstæð, enda hafði hún á mig áhrif,

er eg bý að mörgu leyti að fram á þennan dag.

Menn þessir voru glímukapparnir Guðmundur

Stefánsson og Sigurjón Pétursson úr glímufélaginu

Armann. Þeir ri'Su allgeyst í hlað, og voru hinir

vígamannlegustu, með gljáandi spora á fótum.

Er þeir voru aðspurðir, samkvæmt góðum og

gömlum syeitasið, hvert ferðinni væri heitið, kváð-

ust þeir vera á lei'Ö til Akureyrar sem fulltrúar

Sunnlendinga í keppninni um konungstign íslenskra

glímumanna.

Hugheilar árnaðaróskir fylgdu þessum víkingum

frá okkur strákunum í dalnum. Enda falla vötn til

suðurs af miðri Holtavöröuheiði og renna um Norð-

urárdal. Ekki síður fyrir það, að við strákarnir i

dalnum vofum skamt frá landamærum Norðlendinga,

var Sunnlendingurinn uppi í okkur, og biðum við

með óþreyju eftir úrslitum íslandsglímunnar. Gleði

okkar varð óblandin, er við fréttum, að þessir full-

trúar okkar hefðu borið sigur af hólmi, þar sem

Guðmundur Stefánsson varð glímukonungur ís-

lands og Sigurjón Pétursson hlaut Önnur verðlaun.

Var það almannarómur þar nyrðra, að sunnlensku

glímumennirnir hefðu borið af  í glímusnild.

Koma þessara tveggja Reykvíkinga hafði undra-

verð áhrif á íþróttalífið í dalnum. Það reis ný vakn-

ingaralda, sem eg og aðrir ungir menn urðum snortn-

ir af og tókum að i'bka íslénska glímu af meiri áhuga

heldur en áður. Áreiðanlega hefir þetta gert okkur

ómetanlegt gagn síðar í lífinu, því íslensk glíma,

sé hún rétt lærð og leikin af drengskap, mótar

hvern mann til hins betra, frekara en nokkur önn-

ur  íþrótt.

Sporarnir lians Sigurjóns Pcturssonar.

Þegar þeir félagar fóru frá Sveinatungu, gleymdi

Sigurjón Pétursson sporunum sínum. Eg reyndi að

slá mig til riddara með þeim, enda vissi eg að spor-

ar voru veigamiklir hlutir í eigu hvers riddara. Eg

spenti sporana að hælum mér, þegar eg sem oftar

var sendur erinda fyrir föður minn ríðandi niður

í dal. Á leiðinni kom eg að Hvammi; þar var eg

oft eins og heimagangur. Þegar séra Gísli sá mig

me'ð  sporana,  varð  bonum  að  orði:   „Hvað  er  að

sjá þetta, Eyfi minn, eg hélt nú að þú riðir nógu

hart, þótt þú notaðir ekki spora á blessaðan hest-

inn. Þú mátt til með að taka þetta af fótunum."

Aldrei á æfinni hafði mér dottið í hug, að and-

mæla séra Gísla í Hvammi. En að taka nú ofan

sporana, það fanst mér óbærileg tilhugsun. Enda

var eg alveg viss um, að úr þvi þessir glímukapp-

ar báru spora, gat ekki verið neitt við það að at-

huga. Eg herti því upp hugann og skýrði séra Gisla

frá með miklum sannfæringarkrafti. að ])að gæti

ekki verið ljótt að nota spora, úr því glímukapparn-

ir hann Guðmundur Stefánsson og hann Sigurjón

Pétursson hefðu notað þá, og þessir sporar, sem eg

bæri á fótunum, væru meira að segja sporarnir hans

Sigurjóns   Péturssonar.

Sem dæmi um skjótar vinsældir þessara tvímenn-

inga í dalnum, vil eg geta þess, að séra Gísli gerði

ekki frekari athugasemdir við notkun mína á spor-

unum  hans  Sigurjóns  Péturssonar.

Eyjólfur Jóliannsson.

Aðalfundur

félagsins var baldinn 4. okt. s.l. Þeir, sem áttu a'ð

ganga úr stjórninni, voru allir endurkosnir. Stjórn-

in er nú skipuð þannig: Jens Guðbjörnsson fonn.,

Þórarinn Magnússon varaform., Rannveig Þorsteins-

dóttir ritari, Ólafur Þorsteinsson féhirðir, Kristinn

Hallgrímsson gjaldkeri, Jóbann Jóhannesson áhalda-

vörður og Karl Gíslason umsjónarmaður unglinga.

Varastjórn skipa : Karl Vilmundsson, Sigurður Norð-

dahl og Þorsteinn Hjálmarsson, en endurskoðendur

eru Konráð Gíslason og Stefán G.  Björnsson.

Á fundinum færði Ólafur Þorsteinsson, fyrir

hönd yngri og eldri Ármenninga, formanni félagsins,

Jens Guðbjörnssyni, að gjöf nijög fallegan bókaskáp

úr rósaviði, i tilefni af því, að hann hafði á þessu

hausti verið  10 ár  formaður  félagsins.

Auk þess færði forseti í. S. í. honum albúm frá

Ólymþíuleikunum með eiginhandaráritun allra þeirra,

sem höfðu hloti'ð gullverðlaun þar.

Fundurinn var mjög vel sóttur.

Skrifstofa félagsins

er í íþróttahúsinu niðri, sími 3356, og er bún op-

in á hverju kvöldi  frá kl. 8—10 síðd.