bylting jafnaðarmanna í Rússlandi eru reistir á kenningum hans. Kenningar Karls Marx's breyttu jafnaðar- stefnunni í heild úr draumsjónum i vísindi. öll jafnaðarstefnu-hugsun til þess tima hafði miðað að þvi að draga upp fyrirmyndar- þjóðskipulag i framtíðinni, en Marx, sem mót- aði þessa nýju fræðikenningu jafnaðarstefn- unnar í samvinnu við Engels, tók sér fyrir hendur að sýna fram á, hversu þróun auð- valdsskipulagsins leiðir óhjákvæmilega til þjóð- skipulags jafnaðarmanna. Hugsanagangurinn er undirorpinn sögulegri ákvæðishyggju og fylgir hinni svo kölluðu efnalegu söguskoðun, er lítur svo á, að hreyfimögn hinnar sögulegu þróunar séu framleiðsluöflin og breytingar þeirra. Marx- kenningarnar lýsa því einnig, hversu auðvaldið sjálft leysist upp að lokum fyrir sívaxandi auð- söfnun á sifækkandi hendur, fyrir sífelt greini- legri skiftingu samfélagsins í stéttir, unz eftir standa hver gagnvart annari einungis tvær stéttir, eignamenn og verkamenn, auðmenn og öreigar eða burgeisar og alþýða, og fyrir síversnandi kjör öreiganna; baráttan milli þess- ara stétta hlýtur því að enda með byltingu á þann hátt, að öreiga fjöldinn tekur valdið af hinni fámennu auðborgarastétt og beitir því (alræði öreiganna) til að koma á skipulagi jafn- aðarstefnunnar. Marx-kenningarnar hafa aflað ser jöfnum höndum hrifinna fylgjenda og harðvítugra and- stæðinga, því að þær eru i senn félagslegur fagnaðarboðskapur og vísindalegt kerfi. Þó eru þær ekki neitt kreddukerfi, heldur miklu frem- 15