^ endurna í landinu, jafnvel þóít það séu að eins persónuleg mál, sem þá greinir á um. Við vit- um, hvernig íhaldið myndi nota rikisvaldið gegn verkalýðnum, og þarf ekki að fara lar.gt til að finna þessa dæmi. Ég skal þa nefna fáein mál, er fram koimist á síðasta alþingi og flutt voru af Alþýðuflokks- mönnum. Hið fyrsta er breytmg á lögum um greiðslu verkkaups. Lög um það efni voru samþykt af þinginu 1929, sem gerðu verkafólki greiðara fyrir að ná kaupi sínu hjá atvinnurekendum. En lögreglustjórar, sem áttu að veita verka- fólkinu ókeypis aðstoð til þessa, höfðu skilið lögin svo, að þau næðu ekki til iðnaðarmanna, en breyting sú, er Alþýðuflokksmenn komu fram á síðasta þingi, bætti úr þessum ann- marka. Annað mál var breyting á slysatryggingarlög- unum frá 1925. Þau voru að vísu cngan veginn svo góð, sem við vildum vera láta, en þó voru þau sæmilegur grundvöllur til að byggja á. Eftir því, sem flokkurinn eflist, mun hann geta bætt þessi lög. Hingað til hefir gilt sú regla, að menn, sem fyrir slysum verða, skyldu bíða 30 daga, unz dagpeningar yrðu greiddir. Var því nú svo um þokað, að fresturinn var lækk- aður ofan í 10 daga. Auðvitað er takmarkið, að biðin verði engin, og verður síðar að sverfa að því. Enn var frumvarp flutt um vigt á sild, og er það bein afleiðing hins margumtalaða Krossa- nessmals. Þingmaður Akureyrar flutti það 1929 og 1930 og fékst nú fram. Þetta er ekki stór- 31
Beinir tenglar