fyrir hjónabandsbrot. Hvorki kaþólskir né mót- mælendur hafa sýnt neina sérstaka viðleitni til að fylgja kenningu hans i neinu af þessu. Það er að visu rétt, að sumir Frans-munkar gerðu tilraun til að bera fram kenninguna um postullega fátækt, en páfinn bannfærði þá, og kenning þeirra var yfirlýst villukenning. Eða tökum til dæmis orð eins og: „dæmið eigi, svo þor vcrðið ekki dæmdir", og athugum, hver áhrif slíkur texti hefir haft á Rannsóknarrétt- inn og Ku Klux Klan. I'otta á jafnt við um Búddatrúna eins og krlstindóminn. Búdda var ljúfur og upplýstur; á banabeði hló hann að lærisveinum sínum fyrir að ímynda sér, að hann væri ódauðlegur. En klerkastétt Búddatrúarmanna, eins og til dæmis í Tíbct, hefir verið fjandsamleg mentun, harð- úðug og frámunalega grimm. Munurinn á kirkju og stofnanda hennar er engin rilviljun. Óðar en álitið er, að fullgildur sannleiki se falinn í orðum einhvers ákveðins manns, þá tekur flokkur af sérfræðingum að útþýða orð hans, og þessir sérfræðingar kom- ast óhjákvæmiiega til valda, úr þvi þeir geyma lykilinn að sannleikanum. Og eins og hver önn- ur heldristétt nota þeir völd sín i eiginhags- munaskyni. Þeir eru þó að einu leyti lakari en nokkur heldristétt ðnnur, með því að það er verkefni þeirra að útbreiða óbreyttan sann- leik, sem hafi verið opinberaður í eitt skifti fyrir öll með ýtrustu fullkomnun, þannig, að þeir hljóta að verða andstæðingar allra sið- ferðilegra og vitsmunalegra framfara. Kirkjan andæfði Oalileo og Darwin; á vorum dögum 47
Beinir tenglar