Almanak alþýðu

						sjúkdómsástandi hins siðaða heims á hnignun-

artímabili rómverska keisaradæmisins. Vér rek-

umst stundum á þá skoðun, að kristindómur-

inn hafi bætt aðstöðu konunnar, en þetta er

einhver ósvífnasti sagnfræðilegur útúrsnúning-

ur, sem hægt er að drýgja. Konur geta ekki

fagnað sæmilegri aðstöðu í þjóðfélagi, þar sem

lögð er á það höfuðáherzla, að þær brjóti

ekki í bága við rígskorðaðar, siðferðilegar laga-

setningar. Munkar hafa alt af í fýrsta lagi litið

á konuna sem freistarann; þeir hafa aðallega

skoðað hana sem vekjara óhreinna girnda.

Kenning kirkjunnar hefir lengst af verið og

er enn sú, að meydómur sé beztur, en fyrir

þá, sem finst slíkt ógerningur, sé hjónaband

leyfilegt. „Það er betra að kvænast en brenna

af losta," eins og Páll postuli kemst svo rudda-

lega að orði. Með því að gera hjónabandið ó-

leysanlegt og ry°Ja út allri þekkingu á ars

amandi*) hefir kirkjan gert það, sem í hennar

valdi stóð, til þess að tryggja það, að hin

einu leyfilegu kynferðisbönd veiti að eins litl3

ánægju, en mikil óþægindi. Andstaðari gegn

takmörkun barneigna á rót sína að rekja til

sömu orsakar: Ef kona eignast barn á ári, þang-

að til hún sálast gerútslitin, þá er ekki hægt

að búast við því, að henni veitist mikil ánægja

í hjónabandi sínu; þess vegna verður að koma

i  veg fyrir  takmörkun  barneigna.

Hugtakið synd, sem er órjúfanlega tengt

kristinni siðfræði, er uppspretta stórkostlegrar

bölvunar, með þvi það gefur fólki útrás fyrir

•) „aitarllst."

4                                                                                        49