varhugaverð. Ég myndi ekki vilja setja skorður við þekkingarleit nokkurs manns á hvaða aldri, sem hann er. En í þessu sérstaka tilfelli, þar sem um er að rða þekkingu á kynferðisefn- um, þá eru rökin í hennar vil þyngri á metun- um en um nokkra þekkingu aðra. Hver maður er óliklegri til að hafast viturlega að, ef hann skortir þekkingu, heldur en ef hann er vitandi vits, og það er heimskulegt að innblása ung- iingum sektartilfinningu vegna þess, að þau lata í ljós eðlilega forvitni um þýðingarmikið efni. öllum drengjum þykir gaman að járnbrautar- lestum. Setjum svo, að vér segðum einhverjum dreng, að það væri ljótt að hafa gainan af járnbrautarlestum; setjum svo, að við byndum fyrir augun á honum, hvenær sem hann væri í jarnbrautarlest eða á járnbrautarstöð; setjum svo, að vér leyfðum aldrei, að orðið járnbraut- arlest" væri nefnt í áhreyrn hans, og sveipuð- um, í órjúfanlega dularslæðu þær aðferðir, sem hafðar eru til þess að komast úr einum stað í annan. Árangurinn myndi ekki verða sá, að hann hætti að hafa gaman af járnbrautarlest- um, þvert á móti; hann myndi hafa meiri á- huga á þeim en nokkurn tíma áður, en það myndi skapast hjá honum sjúkleg sektarmeð- vilíund, þar sem honum hefði verið kent að álíta þennan áhuga ósæmilegan. Með þessum hætti mætti gera hvern skynsaman dreng meira eða minna taugaveiklaðan. Það er nákvæmlega þetta, sem gert er i kynferðisefnum, en þar sem kynferði er hugstæðara efni en íárnbraut- arlestir, verður arangurinn enn þá verri. Næst- 51