um því hver uppkominn maður og kona í kristnu þjóðfélagi er meira eða minna tauga- veiklaður sakir hindurvitna í kynferðisefnum úr bernsku. Og sektarmeðvitundin, sem þannig hefir verið gróðursett í honum með vélabrögð- um, er ein af peim orsökum til harðýðgi, feimni og heimsku, sem gerir sín vart hjá honum fullorðnum. Það er ekki til skynsamlegur grund- völlur af nokkru tagi fyrir því að aftra barni frá að afla sér vitneskju um neitt, sem það langar til að vita, hvort heldur um er að ræða kynferðisefni eða önnur. Og þjóðin inun aldrej verða andlega heilbrigð, fyrr en þessi staðreynd er viðurkend í uppeldi æskunnar, en slikt er ógerlegt, meðan kirkjurnar hafa tögl og hagldir á uppeldisstarfsemi. Enda þótt vér látum þessar sundurgreindu mótbárur liggja í láginni, þá er auðsætt, að grundvallarkenningar kristindómsins krefjast eigi all-litillar siðfræðilegrar öfughneigðar til þess, að hægt só að veita þeim viðtöku. Okkur er sagt, að heimurinn hafi verið skapaður af guði, sem bæði sé góður og almáttugur. Áður en hann skapaði heiminn, sá hann fyrir allar þær þjáningar og alla þá eymd, sem þar myndi eiga sér stað; hann ber þess vegna ábyrgð á því öllu. Það er þýðingarlaust að halda þvi fram, að þjáningar heimsins stafi af syndum. 1 fyrsta lagi er það ekki satt; það er ekki synd, sem veldur því, að ár flæði yfir bakka sína eða eldfjöll gjósi. En enda þótt það væri satt, myndi það ekki gera neinn mismun. Ef ég ætti að eignast barn og vissi fyrir fram, að það myndi verða blóðþyrstur morðingi, þá bæri ég 52
Beinir tenglar