Almanak alþýðu

						ábyrgð á glæpum þess. El guð hefir vitað fyrir

fram pær syndir, sem maðurinn myndi drýgja,

pá er ljóst, að hann ber ábyrgð á öllum afleið-

ingum pessara synda frá pví, er hann ákvað

að skapa manninn. Hin algengu, kristnu rök

eru pau, að pjáningarnar i heiminum eigi að

hreinþvo syndina og séu þess vegna ágætar.

Þess rök eru auðvitað ekki annað en rétt-

læting á ástriðum kvalarans; undir öllum kring-

umstæðum eru pað mjög léleg rök. Ég vildi

mega bjóða hvaða kristnum manni, sem vera

skal, að fylgja mér á barnadeild < einhverju

sjúkrahúsi til að horfa upp á pær pjáningar,

sem par eru polaðar, og síðan halda fram

peirri staðhæfingu, að pessi börn séu svo

siðspilt, að pau verðskuldi pessar pjáningar.

Eigi maður að fá sig til að halda slíku fram,

verður maður að gera út af við alla miskunn

og samliðan i brjósti sínu. 1 stuttu máli sagt,

sa maður, sem heldur slíku fram, verður að

gera sjálfan sig eins grimmúðugan og þann

guð, sem hann trúir á. Enginn, sem trúir því,

að alt sé til góðs í þessum þjáða 'heinú,

getur varðveitt siðferðisverðmæti sín óskert,

þar sem hann hlýtur alt af að vera að leita

að afstíkunum  á  pjáningu og eymd.

Motbárur gegn trúarbrðgðum.

Mótbárur gegn trúarbrögðum eru tvenns kon-

ar, — vitsmunalegar og siðferðilegar. Vits-

munalega mótbáran er sú, að pað er engin

ástæða til að ætla, að nokkur trúarbrögð séu

sönn; siðferðilega mótbáran er sú, að trúar-

legar sampyktir eru til komnar á tímum, þegar

53