er engu síður liklegt, að í alheiminum fyrir- fyndist þó þessi sami örlitli hópur af þvílíkum likamsheildum, sem til eru í raun og veru. En ef svo er, þá vdrðist mér, að vér séum ekki nægilega mikilfenglegir, skoðaðir sem hámark svo geysilegrar framvindu. Vitaskuld er ég þess vís, að margir guðsmenn eru langtum mikilfenglegri en ég, og ég get því ekki að fullu metið verðleika, sem skara svö langt fram úr mínum. En enda þótt ég viðurkennj þetta, þá get ég samt sem áður ekki hugsað mér annað en að almættið, sem hefir verið alla eilífð að starfi, gæti framleitt eitthvað betra. Við komumst ekki hjá því að álykta sem svo, að þessi árangur sé þó að eins sem neistj undan hóf. Jörðin getur ekki alt af haldið á- fram að vera byggileg; mannkynið mun líða undir lok, og ef starfsemi alheimsins ætti að geta réttlætt sjálfa sig eftir það, yrði sú 'rétt- læting að fara fram einhvers staðar annars staðar en á yfirborði reikistjörnu vorrar. Og jafnvel þótt svo yrði, myndi það taka enda fyrr eða siðar. Annað lögmál hitakraftfræð- innar (thermodynamics) gerir manni næstum ómögulegt að efast um, að alheiminum sé að kopa og að síðustu hljóti svo að fara, |að ekkert verði eftir, sem sé nokkurs virði. Auð- vitað er okkur heimilt að halda þvi fram, 'að þegar þar að kemur, muni guð draga upp sigurverkið á ný, en ef vér gerum það, byggj- um vér fullyrðingar okkar að eins á trú, en ekki nokkurri tætlu af vísindalegum likmn Allar vísindalegar líkur benda til, að alheim- urinn hafi mjakast áfram stig af stigi upp að 36