múra sjálísins, eru kynferði, foreldraskyidur, ættjarðarást eða hjarðeðli. Kirkjan gerði alt, sem í hennar valdi stóð, til þess að úthrópa og niðurlægja kynferðishvatirnar; fjölskyldubönd- in voru úthrópuð af Kristi sjálfum og ollum þorra áhangenda hans; ættjarðarást gat ekki átt sér stað meðal þjóða, sem voru undirgefnar hið rómverska keisaradæmi. Ádeilum guðspjall- anna á fjðlskylduna hefir ekki verið gaumur gefinn sem skyldi. Kirkjan fjallar um móður Krists með virðingu, en hann sjálfur sýndi litla tilhneigingu í þá átt: „Kona! Hvað viltu mér?" (Jóh. II., 4.) ávarpar hann hana. Hann segir einnig, að hann sé kominn til þess #ð setja son upp á móti föður, dóttur móti móður og tengdadóttur á móti tengdamóður, og hver, sem elski föður og móður meira en sig, sé sín ekki verður (Matt. X., 35-37.). Þetta þýðir í rauninni ekki annað en afnám hinna líffræði- legu fjölskyldubanda vegna játningarinnar, — afstaða, sem átti mikinn þátt í þvi óumburðar- lyndi, sem i heiminn kom með útbreiðslu kristntnnar. I'essi einstaklingshyggja náði hámarki sinu í kenningunni um einstaklingssálina, sem átti i ððru lífí að njóta endalausrar sælu eða þola endalausar kvalir eftir ástæðum. Ástæðurnar, sem þessi gífurlegi munur byggðist á, voru tölu- vert einkennilegar. Til dæmis, ef maður gaf upp andann strax eftir að prestur hafði stökt á hann vatni um leið og mælt fram ákveðin orð, þá fór ekki hjá því, að hann öðlaðist eilífa sælu. En annar maður, sem lifað hafði dygða- ríku líferni langa æfi, lenti óhjákvæmilega i 50
Beinir tenglar