eilííum kvölum, ef hann varð fyrir pví óláni að vera lostinn reiðarslagi, meðan hann var að bölsótasí út af þvi, að skóreimin hans hafði shtnað. Ég er ekki að segja, að mótmælendur nú á dögum trúi þessu og jafnvel ekki heldur kaþólskir nútímamenn, sem skortir nægilega ffræðslu, í guðfræði; ég er að eins að segja, að þetta sé réttrúuð kenning og hafi verið fast- lega trúað fram á þenna dag. Spánverjar S Mexíkó og Perú höfðu þann sið að skíra ung- börn Indíána og steypa síðan heilunlum tafar- lausl út úr hauskúpunum á þeim; með þessu móti var það trygt, að börnin færu til himna- ríkis. Engimi rétttrúaður, kristinn maður getur fundið neina rökfræðilega ástæðu til að ásaka þá fyrir þetta athæfi, þótt þeir geri það allir nú á dögum. Kenningin um persónulegan ó- dauðleik í sínum kristna búningi hefir með ótal háttum haft hrapallegar afleiðingar í sið- ferðisefnum, og hin háspekilega sundurgreining sálar og likama hefir haft hrapalleg áhrif á heimspekina. Uppspretta óumburðarlyndis. Öumburðarlyndið, sem útbreiddist í heiminum með komu kristindómsins, er einn kynlegasti þáttur hans og á rót sína að rekja að þvi, er mér virðist, til réttlætishyggju Gyðinga og trú- ar þeirra á tilvist hins eina, sanna Gyðinga- guðs. Hvernig á því stendur, að Gyðingar höfðu þessi sérkenni, veit ég ekki. Þau virðast hafa þroskast í ánauðinni sem gagnverkun móti tilraunum til að sameina Gyðingaþjóðina fram- andi lýðum. Hvernig sem því er farið, þá tamd- 60