hafa veitt henni viðtöku. Þeir hafa séð, að ekki tjóir að gera þær kröfur manninum til handa, sem fara algerlega í bága við kröfurnar, sem gerðar eru öðrum líftegundum til handa. Til verndar hinum frjálsa vilja hjá manninum hafa þeir því mótmælt hverri tilraun til að skýra hegðun hins lifanda efnis út frá þeim lðg- málum, sem eðlisfræðin og efnafræðin hlíta. Álit Descartes, þess efnis, að öll lægri dýr séu sjálfhreyflar, er ekki lengur þakklátlega með- tekið af frjálslyndum guðfræðingum. Kenningin um áframhaldið skapar hjá þeim tilhneigingu til að stíga enn einu feti framar og halda þvi fram, að jafnvel hegðun hins dauða efnis sé ekki skilmálalaust stjórnað af óumbreytilegum lögmalum. Peim virðist hafa sést yfir þá stað- reynd, að sé lögstjórnin afnumin, eru um leið afnumdir allir möguleikar kraftaverka, úr því kraftaverk eru þeir verknaðir guðs, sem ganga á móti þeim lögum, sem stjórna venjulegum fyrirbrigðum. Samt sem áður get ég ímyndað mér þá nútímaguðfræðinga, sem haldi því fram með vísdómsþrungnu yfirbragði, að sköpunin sé öll eitt kraftaverk, þannig, að ekki sé þörf á að festa hugann við ákveðna fyrirburði, sem vitni sérstaklega um afskifti guðdómsins. Undir áhrifunum frá þessari gagnverkun móti náttúrulögmálunum hafa nokkrir kristnir trúvarnarfræðingar gripið til hinna síðustu kenninga um frumeindirnar (atoms), sem leitast við að sýna fram á, að þau eðlisfræðilögmál, sem vér höfum hingað til trúað, gildi að eins yfir höfuð og hér um bil að því, er snertir frumeindir í stórum heildum, meðan ódeilið (34
Beinir tenglar