Almanak alþýðu

						skelfingunni einni saman; hún skírskotar einnig

til mannlegs sjálfsálits. Sé kristindómurinh

sannur, þá er mannkynið ekki eins lítilfjörlegir

ormar og það virðist vera; alheimsskaparinn

hugsar um mennina og gerir sér það ónæði að

lita íi þá með velþóknun, þegar peir eru þægir,

og vanpóknun, þegar þeir eru óþægir. Þetta er

mikill heiður. Okkur myndi ekki detta í hug

að grúska í mauraþúfu til þess að sjá, hvaða

maurar intu af hendi sina smávægilegu skyldu,

og því siður myndi okkur detta i hug að taka

þa maurana frá, sem væru aftur úr, og kasta

þeim á bál. Ef guð gerir slíkt við okkur, þá

sýnir það, hve þýðingarmiklir við erum; samt

gerir hann okkur enn þá meiri heiður, ef

hann launar hinum góðu meðal vor með eilifri

sælu á himnum. Þá má ekki gleyma hinni til-

tölulega nýju hugmynd þess efnis, að alheims-

þróunin miði öll að því að ná þeirri tegund

árangurs, sem vér köllum „hið góða", það

er að segja þeirri tegund árangurs, sem veitir

oss ánægju'. I þessu eru líka fólgnir miklir gull-

hamrar fyrir okkur, að alheiminum skuli vera

stjórnað af veru, sem hefir sama smekk og við

og sams konar fordóma.

Réttlætlshugmyndin.

Þriðja sálfræðilega hvatningin, sem trúar-

brögðin fela í sér, er sú, sem miðar að rétt-

lætishugmyndinni. Ég veit til þess, að margir

frjálshyggjumenn bera mikla virðingu fyrir

þessari hugmynd og alíta, að hana beri að

varðveita þrátt fyrir hnignun trúarlegra fræði-

kenninga. I þessu efni er ég þeim  ósammála.

69