að róttlætishugmynd kirkjunnar er ekki hin bezta, sem hugsanleg er; grundvallarsvarið err að með nútimaþekkingu á sálfræði ásamt nú- tima iðnaðartækni er hægt að uppræta ótta og hatur algerlega úr mannlegu lifi. Athugum fyrsta atriðið. Réttlætishugmynd kirkjunnar er á margan hátt miður æskileg frá félagslegu sjónarmiði, - fyrst og fremst í vanmetum hennar á mannviti og vísindum. Þessi ljóður er tekinn að erfðum frá guðspjöllunum. Kristur segir okkur að verða eins og litil börn, en lítil börn skilja ekki deilareikning (differen- tial-calculi), höfuðatriði viðskiftalífsins eða nú- tímaaðferðir til varnar gegn sjúkdómum. Sam- kvæmt kenningum kirkjunnar er það ekki hluti skyldu vorrar að aflast slikrar þekkingar. Kirkj- an heldur þvf ekki fram lengur, að þekking sé i sjálfu sér syndsamleg, þótt hún hafi gert það a blómadögum sínum; en öflun þekkingar, jafn- vel þótt sú þekking sé ekki syndsamleg, er hættuleg, með þvi hún getur leitt til mann- vitshroka og síðan til efasemda um kristnar fræðisetningar. Við skulum taka til dæmis tvo menn; annar hefir fongist við að útrýma gulu- veikinni á stórum landssvæðum í hitabeltinu, en hefir einstöku sinnum haft samband viö kvenfólk, sem hann var ekki giftur, meðan hann var að fást við lausn þessa verkefnis; hinn maðurinn hefir verið latur og hirðulaus, átt eitt barn á ári, þangað til konan hans dó af útsliti, og gætt barna sinna svo illa, að helm- ingur þeirra dó af orsökum, sem hægt hefði verið að koma í veg fyrir, — en aldrei haft ólöglegt samræði við kvenmann. Sérhver sann- 73
Beinir tenglar