lega, að ekki skapist aðstæður, sem eggja til öfundar. Barnið verður að finna til hlýrrar umhyggju að minsta kosti frá einhverjum hinna fullorðnu, sem það á saman við að sælda, og forvitni þess og starfshvatir má ekki bæla niður, nema líf þess eða heilbrigði sé i tafli. Sérstaklega er mikilsvert að forðast öll hindur- vitni i kynferðisefnum og engin hégómamál höfð um þau málefni, sem siðavandir hugsunar- leysingjar álíta ósæmileg. Se pessara einföldu fyrirmæla gætt frá upphafi, mun barnið verða óttalaust og vingjarnlegt. Þegar unglingur með slíku uppeldi kemst á fullorðinsár, mun hann finna til, eins og sór væri kastað inn í heim fullan ójafnaðar, grimdar og hjákvæmilegrar eymdar. Öjöfnuðurinn, grimdin og eymdin nú á timum er arfur frá fortíðinni, og frumupp- spretta hans er hagræn, með því samkeppni upp á lif og dauða um hin frumstæðustu mann- leg viðhaldsmeðul var óhjákvæmileg fyrr á dögum. Hún er ekki óhjákvæmileg á vorri öld. Með iðnaðartækni vorri nú á dögum getum vér, ef vér svo viljum, séð hverjum einstak- lingi fyrir sæmilegu lífsuppeldi. Vér gætum einnig trygt, að íbúafjöldi jarðarinnar stæði í stað, væri ekki komið í veg fyrir það með pólitískum áhrifum kirkna, sem taka styrjaldir, landfarsóttir og hungursneyð fram yfir getn- aðarvarnir. Sú þekking er til, sem fengi trygt allsherjar-hagsæld; aðalhindrunin gegn því, að hún verði notfærð í þeim tilgangi, er kenning trúarbragðanna. Tniarbrögðin koma í veg fyrir það, að börn vor hljóti skynsamlegt uppeldi; trúarbrögðin kornia í veg fyrir það, að burt séu 75
Beinir tenglar