skipulagstilraunir i þessu efni. Einstakir menn stóðu fyrir þeim tilraunum. 1 Danmörku var byrjað á reglulegum póstflutningum árið 1624. Gjöld fyrir þessa flutninga voru tiltölulega mjög há og mjög mishá eftir vegalengdum. Hér á landi voru t. d. bréfburðarmenn (bréfa- karlar), sem fluttu bréf milli sveita og lands- fjórðunga, og var þeim oftast goldið eitthvert lírilræði fyrir, þótt ekki væri neitt fast verð á. Þegar samskifti þjóðanna ukust með bættum samgöngum og vaxandi verzlun, fundu menn til þess, að sending bréfa og muna þurfti að ganga greiðar en verið gat, ef margir einstaklingar sáu um flutninginn og ekkert skipulag eða sam- hengi var í starfsemi þeirra. Þetta leiddi til þess, að ríkin fóru að skifta sér af málinu vegna hagsmuna þegna sinna, og varð alls staðar lausnin sú, að ríkin tóku póstflutningana í sínar hendur. Nauðsyn almennings krafðist þess, að þessi merkilega starfsemi væri ekki í höndum einstakra manna. Það var samt ekki fyrr en undir miðja 19. öld, að skipulag póstmálanna tók að þokast í áttina til þess, sem nú er. Fram til þess tima höfðu burðargjöld verið há og margs konar viðbætur og aukagjöld eftir þvi, hve langt sendingin átti að fara. 1 Danmörku, sem er þó lítið land, gat burðargjald innanlands undir alment bréf komist upp í 42 skildinga. Það jafngilti tæpum 90 aurum; en eftir verðgildi peninga þá og nú hefir það eflaust gilt eins mikið og 4—5 kr. gera nú. Menn fundu til þess, að þetta var óheppilegt. Það var of dýrt fyrir 85
Beinir tenglar