skipulagi og samvinnu. Alt bendir til þess, að svipaðar leiðir verði að fara í öllum mál- um, sem snerta samgöngur, viðskifti og fram- Ieiðslu, ef menning nútímans á að geta haldist við í heiminum, og hún á ekki að falla í rúslir, eins og sagan sýnir að margar menning- arbylgjur hafa áður gert. Og það er ein- mitt petta, sem jafnaðarmenn vilja: að horfið verði frá þvi fálmi og skipulagsleysi, sem nú rikir í viðskiftum og framleiðslu, og tekið upp i þess stað víðtækt samstarf og fullkomið skipu- lag. 2. íslenzk póstmál. tslenzk póstmál voru lengi vel að eins hluti af póstmálum danska ríkisins. Það var ekki fyrr en árið 1872, að pau voru skilin frá með tilskipun, sem var gefin út 26. febr. það ár. Pá voru ákveðnar 15 póstafgreiðslur og 54 bréf- hirðingastaðir. 1 Reykjavík skyldi vera aðal- pósthús landsins, og átti það að vera opið nokkra daga fyrir og eftir hverja póstskips- ferð frá Danmörku. Þá voru og ákveðnar þrjár aðalpóstleiðir, sunnan-, vestan- og norðan- pósts. Pessum þremur aðalpóstleiðum er haldið enn, að vísu með nokkrum smábreytingum. Aukapóstar, 11 talsins, áttu að ganga út frá aðalpóstleiðunum. Allmiklar breytingar hafa orðið á þessu siðan. Einkum hefir aukapóstleiðum fjölgað, og ganga nú orðið póstar i flestar sveitir landsins. Af- greiðslustöðum hefir líka fjölgað, og eru nú auk pósthússins í Reykjavik 55 póstafgreiðslur og 88