fjórða hluta launa sinna til uppeldis barninu eða einhverja upphæð, sein dómarinn ákveður. Mér var sagt frá skrítnu atviki: Kona nokkur kendi manni einum barn sitt. Hann vildi ekki meðganga og kallaði vin sinn til vitnis. Vinur- inn reyndi að verja manninn íneð því, að kona þessi væri ekki við eina fjölina feld; hann sjálfur helði t. d. lika átt mök við hana. „Jæja", sagði dómarinn; „þið getið þá báðir saman greitt meðlagið með barninu", og við það stóð. Auðvitað eru í Rússlandi ýmsar samvi.íkulausar konur, sem misbrúka lögin um barnsmeðlög likt og fráskildar konur hér í Ameríku gera. Sumar konur hafa jafnvel fundið upp á því og þótt það hagkvæmt að nefna til í réttinum all- marga inenn, sem hver um sig gæti verið faðir barnsins! Aðrar, sem hyggnari eru, krefja sjálf- ar lítinn hóp manna um meðlagið og fá það þannig greitt frá mörgum. •' Hiónaskiinaðir í Rússlandi eru jafnvel enn auðveldari en giftingar, því að við giftinguna verða bæði hjónaefnin að vera viðstödd. (Þó var mér sagt, að í Ukrainu gætj annað hjónu- efnanna lálið skrásetja hjónal)and, og síðan er það tilkynt hinu, og ef það ekki hreyfir mót- mælum innan ákveðins tíma, öðlast hjónabandið lagagildi.) Skilnað aftur á móti getur hvort hjónanna um sig fengið óháð hinu. Kona getur komið ein inn á ZAGS (skrásetningarskrifstoí- una), sagt skrifstofumanninum, að hún vilji fá skilnað, og hann er veittur henni, venjulega á fáum mínútum. Skilnaðurinn er skrásettur; henni er fengið lítið skjal, og vegabréf hennar (en það bera allir á sér, hvar sem þeir fara) er 103
Beinir tenglar