Skækjulifnaður, sem að miklu leyti sýnir fjár- hagsleg kjör kvenna, fer stöðugt minkandi í Rússlandi hinu nýja. Enn er þó margt kvennn úr hinni fyrri borgarastétt, sem verður að leggja fyrir sig þenna elzta atvinnuveg kvcnna sökum þess, að þær vantar kunnáttu og vilja til verksmiðjuvinnu. En f>að, sem greinilegast sýnir hið nýja mat á siðgæði og fjárhagslegu sjálfstæði kvenna, er vöxtur þess hugsunarháttar, að kona, scm elcki sór fyrir sér sjálf, sé að vissu leyti fyrirlitlegri en aðrar konur. Forseti kvenna- deildar kommúnista"-flokksins sagði mér, að fjöldi skrásettra atvinnuleysingja í Rússlandi hefði mjög vaxið fyrir þá sök, að svo margar húsmæður leituðu atvinnu á ráðningarskrifstof- unum. Sjálf sagðist hún vera umsetin af giftum konum, sem bæðu hana að útvega sér einhverja vinnu, því að þeim þætti það óbærilegt að vera skrásettar sem liúsmæður, og sömuleiðis af mæðrum, sein leiddist heimilisþvargið og vildu komast í vierksniiðjur, þar sem þær gætu komið börnum sínum fyrir í dagheimilum og fengið mat í matsölustöðum verksmiðjanna. Eins og ég sagði: Þjóðfélagiö gerir alt, sem það getur, til þess að konur megi öðlast fjár- hagslegt jafnræði á við karlmenn, til þess að þær megi losna undan hinu forna þrældómsoki heimilisskyldnanna. Því hefir verið komið á fót almenningseldhúsum, mötuskálum og þvotta- húsum, og dagheimili fyrir börn eru í öliuin verksmiðjum og öðrum vinnustöðum, þar sem mæður geta skilið börn sín eftir, jafnvel korn- börn, en í vinnutíinanum fá þær frí til þess 106