Almanak alþýðu

						halda sinum vinnukonum, þvi fram, að það sé

ekki nema réttlát og sjálfsögð verkaskifting,

að „ófaglærðar" konur geri heimilisstörfin, svo

að þær, sem „faglærðar" eru, geti verið frjáls-

ar nð beita kunnáttu sinni á öðrum sviðum.

En flokkurinn vinnur auðvitað í áttina til þess

að koma á svo vel skipulögðu þjóðfélagi, að

þar  hverfi  þörfin   fyrir   persónulega   þjóna.

Höfuðmismunurinn á kjörum kvenna í „sovét"-

Rússlandi og öðrum löndum er sá, að almenn-

ingsáiitið og samþykki yfirvaldanna hafa gert

jafnrétti kynjanna að staðreynd, sem alls staðar

kemur í ljós. Hin ógifta móðir mætir þar

engri fyrirlitningu; samlíf karls og konu er

jafn-rétthátt, hvorl hcldur það er skrásett eða

ekki; konur mega sjálfar ráða því, hvort þær

ala börn eða ekki, og þjóðfélagið ber í öllum

tilfellum ábyrgð á barninu ásamt foreldrunum.

Konur og karlar hafa fullkomið jafnrétti að

mentun, og vinnn þeirra er jafnhátt meti.il til

kaups.

Af þessu leiðir þó ekki, að fjérhagsleg kjör

kvenna í Rússlandi séu miklu betri en annars

staðar. Pvert á móti hygg ég, að fjöldi kvenna

í Bandarikjunum eigi við miklu betri kjör að

búa en kynsystur þeirra í Rússlandi. En þetta

er fyrst og fremst því að kenna, að lífskjör

manna í Rússlandi eru langt um verri vegna

þess, hve skamt Rússland er enn á veg komið

i þróun atvinuuveganna, einkum iðnaði, þó að

það taki að vísu risaframförum með hverjuin

degi.

l'vi verður ekki neitað, að almenningsálitið

í Ameríku er þvi mótfallið, að gift kona, eink-

108