og allir aðrir hér, sumpart sem skjalaþýðandi og vélritari hjá manni mínum og sumpart í iannari stjórnarskrifstofu. Ég fæ 200 rúblur á mánuði (-150 kr.). Þér sjáið, hvemig föt mín eru. Og hér hefi ég ekkert samkvæmislif, enda er ekkert slíkt til, sem teljandi si\ saman borið við Lundúnir. Þó er ég hamingjusamari hér en nokkurs staðar annars staðar, ég held miklu hamingjusamari, og ég er oft að hugsa um það, hvers vegna svo sé." Ég gat ekki svarað henni þá, en nú held ég, að ég geti það. Það er því að þakka, að i Rússlandi eru menn lausir við þessar alþjóðar- áhyggjur um framlið sína og daglega afkomu. Framtið og afkoma hvers manns þar er svo bundin framtíð og afkomu alls rikisins. Manni getur ekki farnast illa, nema Rússlandi farnist illa. Ef Rússland blómgastj mun hagur hvers manns lika blómgast. Þar er því öryggistilfinn- ing, sem hjá mörgum kemur í stað hinnar eirðarlausu, kveljandi eftirsóknar eftir þeim hlutum, sem mönnum í Rússlandi er ekki leyft að eignast. (E. M. þýddi.) 111