17. JUNI Landsspítalinn. Eitfc af þeim málum, sem krefst fram- kvæmda, er Landsspitalinn. Málið hef- ur dú verið á dagskrá Jijá þjóðinni fasfc aö fullum mannsaldri, og þó er því ekki komið lengra, en að vjer tölum um að koma þessu fyrirtæki í fram- kvæmd. Alveg einhuga um nauðsyn þessa fyrirtækis hafa menn ekki verið, þáð synir meðal annars framkoma þings- ins í málinu frá upphafi vega þess. Framkvæmdum verið hamlað með ýms- um vífilengjum, fyrirslætti um fjeleysi ó- nógum undirbúningi, eða blátt áfram þvi, að engin þörf væri á slíku sjúkra- húsi. Og þegar málið var til umræðu í þinginu kringum aldamótin, voru að- almótbárurnar gegn því þær, að kæmi þetta sjúkrahús í Iieykjavík, mundu landsfjórðungarnir krefjast jafn full- komins sjúkrahúss. Pað var bágborin röksemdafærsla í þessu og ekki mikið framsýni, en það er líka einmitt þessi hreppapólitík og skarnsýni, sem hamlað hefur fram- kvæmdum svo margra nau&synlegra mála, og á sök á þvi, að vjer höfum ekki hraðari fetum nálgast nágranna- þjóðirnar að menningu. Þó er nú svo komið í þessu máli, a& nokkurt fje er fyrir hendi, fasfc að 100 þús kr., sem verja á til áhaldakaupa eða annars til hins fyrirhugaða sjúkra- húss. En fje til aðalframkvæmdanna verður rikið vitanlega að annasfc, eins og það líka verður að sjá fyrir resktri þess, er það er komið upp. Stjórnin og meirihluti þingsins mun afsaka framtaksleysið í máli þessu með því, að ekkert fje hafi verið fyrir hendi, og svo vitanlega dýrtið. Vjer játum að báðar þessar ástæður vega nokkuð í þessu máli', en að þær þó hvergi nærri sjeu fullgildar. Eða, hefir ekki verið hafist handa við Flóa- áveifcuna þrátt fyrir fjárhagslega örðug- leika, og kostar það fyrirtæki þó eflausfc yfir 1 milj. kr. Er þá minni þörf á sjúkrahúsinu en áveitunni? Nei. Bæði fyrirtækin eru nauðsyn- leg, og verður ekki sjeð að ekki hefði eins mátt fá fje til beggja sem annars. Og því meiri þörf var á framkvæmd- um í málinu, sem bæði stjórn og. lög- gjafarþingi var kunnugt, að vinnuleysi afskaplegfc var í Heykjavík. Hefði þá nokkuð verið eðlilegra, en að stjórn- in hefði lagt áherslu á fjárveitingu hjá þinginu, til þess a& geta hafist 'fram- kvæmda í málinu og gryut nokkuð á vinnuleysinu. Hundruö manna sátu auðum höndum, og höfðu naumasfc í sig e&a á. Menn skyldu nú ætla a& stjörnin hef&i ákveðið við sjálfa sig af þessum ástæðum meðal annars að ráða þinginu til fjárveitingar til Landsspítal- ans. I staö vinnu, urðu menn svo að leyta á ná&ir »sveitarinnar« með styrk til hins daglega brauðs. Er ekki þetta sláandi vottur um það sinnu- og kæruleysi, sem rikir i islensk- um stjórnmálum — þetta gamla, að láta reka á reiðanum og tilviljunina eina ráða því, hvar lendir. Vjer væntum þess af landsstjórnimri. að hún snúi sjer að framkvæmdum í þessu máli, og þa& af tveim ástæðum: þörfinni á sjúkrahúsi og nauðsyn á að
Beinir tenglar